และเป็นธรรมดาว่า ในการประลองกับเจียงหลาน พวกมันล้วนพ่ายแพ้กันหมดทุกคน!
“นี่เจ้าคิดจริงๆหรือ…ว่าข้าทำได้แค่นี้?”
ในขณะที่ทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับปะทะกันระหว่างเจียงหลานและหยวนเจิง หยวนเจิงยังคงมองเจียงหลานด้วยสีหน้าเย้ยหยันไม่เปลี่ยน ส่วนด้านเจียงหลานนั้นยังคงเฉยเมย หากแต่ลึกลงไปในสายตาที่ใช้มองหยวนเจิงกลับเผยประกายเยียบเย็นหนึ่ง รอยยิ้มแสยะที่มุมปากยิ่งมายิ่งชั่วร้าย
ได้ยินวาจาดังกล่าวของเจียงหลาน หลายคนก็อดอึ้งไปไม่ได้
หรือเจียงหานผู้นี้ ยังซุกซ่อนพลังอันใดเอาไว้?
“หึ! เสแสร้ง!!”
หยวนเจิงพ่นลมสบถเย็นชา เสียงกล่าวยังเต็มไปด้ววยความเหยียดหยาม ขณะเดียวกันมันก็บังเกิดความตื่นตัวขึ้น เร่งเร้าเสริมพลังให้เงาร่างชุดเกราะทั้งเกล็ดที่คล้ายแผ่นยันต์นับร้อยนับพันไม่ขาดห้วง พวกมันเปล่งแสงพลังเจิดจ้าหมุนวนไปตามผิวเงาชุดเกราะเร็วรี่ คล้ายจะป้องกันให้ไม่มีสิ่งใดล่วงล้ำเข้ามาได้แม้แต่อากาศ!
วูบ!
ทันใดนั้นปรากฏดาบเล่มหนึ่งผุดจากความว่างเปล่าเข้ามือเจียงหลาน จากนั้นมันก็ตวัดดาบดังกล่าวออกไปเบื้องหน้าอย่างไม่รีบไม่ร้อน ปรากฏมวลพลังสีฟ้าขุมหนึ่งทะยานออกมา! ทว่าเสี้ยวพริบตามวลพลังสีฟ้าดังกล่าวก็เริ่มแปลงลักษณ์กลับกลายเป็นมังกรวารีอีกครั้ง!!
ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ! ขวับ!
…
