หลังหลี่เอี้ยนส่งข้อความด้วยน้ำเสียงดีใจถึงบิดาแล้ว มันก็เร่งติดต่อไปหาเหยียนหรูอวี้อย่างกระตือรือร้นทันที “ศิษย์พี่หรูอวี้ เรื่องที่ท่านขอมาท่านพ่อข้ารับปากแล้ว…ท่านพ่อยังฝากข้ามาบอกท่าน ว่าหากคนของตระกูลสหายท่านมาถึงคฤหาสน์เฉวียนโยวเมื่อไหร่ก็ไปหาท่านพ่อของข้าได้ทันที”
“ท่านพ่อของข้าเรียกว่า หลี่หลินอี้ เป็น 1 ใน 3 รองผู้นำคฤหาสน์เฉวียนโยว”
หลี่เอี้ยนไม่ลืมกล่าวเตือนไปอีกประโยคหนึ่ง ด้วยกลัวเหยียนหรูอวี้จะลืม
“เอาล่ะ ขอบใจเจ้ามาก”
เหยียนหรูอวี้ ตอบกลับ
“ศิษย์พี่หรูอวี้ท่านเกรงใจไปแล้วว ได้ช่วยเหลือท่านนับเป็นเกียรติของข้าอย่างยิ่ง”
หลี่เอี้ยนส่งข้อความกลับมาอย่างกระตือรือร้น
“ไม่ต้องยอข้าหรอก ถือว่าข้าติดค้างเจ้าเรื่องหนึ่ง”
จากนั้นเหยียนหรูอวี้ก็ตอบกลับอีกประโยค ค่อยหันไปมองเฉินหลีที่นั่งตรงข้ามพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ “เรียบร้อย ไม่มีปัญหา…เจ้าบอกพ่อเจ้าได้เลย ว่าคนที่ส่งไปตรวจสอบค่ายกลสามารถไปคฤหาสน์เฉวียนโยวและติดต่อคนที่ชื่อ หลี่หลินอี้ 1 ใน 3 รอผู้นำคฤหาสน์เฉวียน เพื่อให้มันอำนวยความสะดวกเรื่องตรวจสอบค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกได้ทันที จะได้รู้ว่าที่แท้เป้าหมายนั่นมันไปส่วนไหนของอวี้หวงเทียนกันแน่”
