“เหตุไฉนที่แต่ละเวทีถึงมีผู้พิทักษ์คอยควบคุมใช้ค่ายกลสังหารแบบนั้น ก็เพื่อป้องกันผู้ที่คิดใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายแต่ไม่เต็มใจจะจ่ายผลึกอมตะระดับสูง 10,000 ชิ้นเป็นค่าธรรมเนียม…”
“นอกจากนั้นยังป้องกันคนที่คิดจะตีเนียนใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายอีกด้วย…”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าวออกมารวดเดียวจบ
ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้ไม่ยาก
ไม่แปลกอะไรที่ทางคฤหาสน์เฉวียนโยวจะทำแบบนี้
คฤหาสน์เฉวียนโยวไม่ใช่องค์กรการกุศล ย่อมต้องคิดหารายได้เป็นธรรมดา ในเมื่อพวกมันลงทุนจ้างปรมาจารย์ค่ายกลมาจัดตั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกเพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้คนแบบนี้ ก็ย่อมคิดหาทุนคืนและหาผลกำไรระยะยาวเป็นธรรมดา
“ค่ายกลบนเวทีข้างหน้า เป็นค่ายกลเคลื่อนย้ายที่จะพาพวกเราไปอวี้หวงเทียน”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่เดินนำต้วนหลิงเทียนมาหยุดยืนหน้าเวทีแห่งหนึ่งกล่าว
พอมองไปต้วนหลิงเทียนก็เห็นชายวัยกลางคนกับชายชรากำลังควักผลึกอมตะระดับสูงออกมาคนละ 10,000 ชิ้นเพื่อจ่ายให้กับผู้พิทักษ์เวที จนเมื่อชำระค่าธรรมเนียมเรียบร้อยแล้ว ผู้พิทักษ์ถึงปล่อยให้ทั้งคู่ขึ้นไปบนเวทีได้
หลังจากทั้งคู่ขึ้นไปบนเวที ชายวัยกลางคนกับชายชราก็หยิบควักผลึกอมตะระดับสูงออกมาคนละ 50,000 ชิ้น พริบตาบนเวทีก็เต็มไปด้วยกองผลึกอมตะ 100,000 ชิ้น
