“เพราะทุกครั้งที่เปิดใช้ค่ายกลเคลื่อนย้าย หากไม่นับค่าธรรมเนียม จะไปคนเดียวหรือไป 2 คน ก็ต้องจ่าย 100,000 ผลึกอมตะ”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าว
“ถึงไป 2 คนก็จ่ายค่าเปิดใช้ค่ายกลเท่าเดิมสินะ…?”
สองตาต้วนหลิงเทียนเปล่งแสงวาบหนึ่ง
หากหารกันได้ ก็นับว่าไม่แพงมากมายอะไร
คนเดียวจ่ายแสน หากมีสองคนก็แค่คนละ 50,000
นอกจากนั้นต่อให้จะแบกค่าธรรมเนียมไว้เอง แต่ถ้ามีเพื่อนไปด้วยอีกคน ก็จ่ายแค่ 60,000 ผลึกอมตะระดับสูงเท่านั้น
“ใช่”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพยักหน้า
“แล้วถ้าไป 3 คนล่ะ ได้รึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนถามอีกครั้ง
หากไปพร้อมกันได้ 3 คน หมายความว่าราคาที่ต้องจ่ายต่อคนก็จะน้อยลงไปอีก เรียกว่าตกคนละ 30,000 กว่าๆเท่านั้นเอง
“ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกที่นี่สามารถใช้งานได้พร้อมกันเต็มที่ 2 คนเท่านั้น…และเป็นเพราะปรมาจารย์ค่ายกลของเขตคฤหาสน์เฉวียนโยวทำได้แค่นี้”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าว “หากเป็นสถานที่ๆใหญ่โตและเจริญกว่านี้ ปรมาจารย์ค่ายกลที่จัดตั้งค่ายกลย่อมมีความสามารถสูงขึ้น ค่ายกลเคลื่อนย้ายที่พวกมันจัดตั้งก็อาจใช้งานได้พร้อมๆกัน 3-4 คน หรืออาจจะมากกว่านั้นก็ได้ และทุกครั้งที่เปิดใช้ค่ายกลก็เสียแค่ 100,000 ผลึกอมตะระดับสูงเท่ากัน”
ต้วนหลิงเทียนได้ฟังก็เข้าใจ
ที่แท้ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลก จะส่งคนไปได้กี่คนก็อยู่ที่ฝีมือปรมาจารย์ค่ายกลที่จัดตั้งมันด้วย
