“ต้วนหลิงเทียนความเข้าใจในกฏแห่งไฟของเจ้านับว่าเหนือความคาดหมายของข้าจริงๆ…หากข้าเดาไม่ผิด ที่ทะเลสาบอวิ๋นเยียนทั้งในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำ…เจ้าสมควรใช้กฏแห่งดินบังหน้าเพื่อปกปิดพลังที่แท้จริงของเจ้าสินะ”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าวถาม
“หากข้าบอกว่า…ข้าพึ่งจะมาศึกษากฏแห่งไฟหลังจากเข้าร่วมนิกายอมตะเป้าผู่ เจ้าจะเชื่อรึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนยักไหล่พลางถาม
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน หลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็เบ้ปาก แลดูไม่เชื่อแม้แต่น้อย
ต้วนหลิงเทียนพึ่งจะเข้าร่วมนิกายอมตะเป้าผู่ได้นานเท่าไหร่กัน?
ยังไม่ทันถึงสิบปี!
ภายในระยะเวลาไม่ถึง 10 ปี หากเข้าใจความหมายแห่งไฟก็ไม่นับเป็นเรื่องอะไร
แต่ตอนนี้นอกจากความหมายแห่งไฟ ต้วนหลิงเทียนยังเข้าใจความลึกซึ้งลุกโหมกับเผาไหม้ถึงขั้นตอนความสำเร็จเบื้องต้นแล้ว! เรื่องพรรค์นี้เก็บไว้หลอกเด็ก 3 ขวบเถอะ!!
“ต้วนหลิงเทียน จริงอยู่ที่ความสามารถเจ้าเหนือความคาดหมายของข้า…แต่ตอนนี้เลิกคุยเถอะ สมควรจบเรื่องได้แล้ว”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นมองต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้ามั่นใจ และพอกล่าวจบชุดคลุมสีเทาของมันก็เริ่มโบกสะบัดแม้ไร้ลม จากนั้นไอพลังแห่งความตายก็เริ่มม้ววนวนทั่วร่าง แลดูมืดมนนัก
“จบได้แล้ว?”
ต้วนหลิงเทียนยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่งพลางกล่าวถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “หรือเจ้าจะยอมแพ้แล้ว?”
“ข้า? ยอมแพ้?”
