วันเวลาพันปีแม้ไม่สั้น แต่ก็ไม่นาน
เขาจำต้องเพิ่มพูนพลังให้ไดมากที่สุด จะได้บุกไปช่วยทุกคนที่ถูกจับในดินแดนการล่มสลหายแห่งทวยเทพ!
…
ต้วนหลิงเทียนได้พักอยู่ที่คฤหาสน์ส่วนตัวของซุนเหลียงเผิงเป็นเวลา 5 ปี โดยไม่ได้ออกไปไหนเลย
เรื่องนี้ทำให้อาวุโสใหญ่ของนิกายอมตะเป้าผู่อย่างหวังเชียนจ้านโมโหทั้งจนปัญญาไม่น้อย “เจ้าต้วนหลิงเทียนนั่นมันคิดจะหดหัวอยู่แต่ในคฤหาสน์ประมุขไปชั่วชีวิตเลยหรือไร?”
ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา ด้วยความที่หวังเชียนจ้านกลัวจะคลาดสายตา จนทำให้ต้วนหลิงเทียนมีโอกาสหนีไปได้ เช่นนั้นมันจึงเอาแต่เฝ้าจับตาดูคฤหาสน์ซุนเหลียงเผิงไม่ไปไหนเช่นกัน
มันก็เลยเหน็ดเหนื่อยไปทั้งใจกาย
แม้เวลา 5 ปีจะไม่ได้นานอะไรสำหรับมัน แต่ให้มันทุ่มสมาธิกับการเฝ้าจับตาดูโดยไม่ไปไหนแบบนี้ ก็นับว่าทรมานไม่น้อย
และตั้งแต่เมื่อ 4 ปีที่แล้ว ก็มีนักฆ่าจากองค์กรกะโหลกเลือดมาเยือนนิกายอมตะเป้าผู่เช่นกัน
ที่สำคัญอีกฝ่ายยังเป็นนักฆ่าขอบเขตราชาอมตะ 9 ตำหนัก!
นักฆ่ากะโหลกเลือดผู้นี้ ด้วยพลังฝีมือของมัน หากคิดจะทำลายล้างนิกายอมตะเป้าผู่ ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
อย่างไรก็ตามด้วยความที่มันกริ่งเกรงตระกูลใหญ่เบื้องหลังคฤหาสน์เฉวียนโยว ซึ่งจัดเป็นขุมกำลังชั้นนำของแดนสวรรค์ใต้…นับประสาอะไรกับทำลายนิกายอมตะเป้าผู่ กระทั่งจะบุกรุกเข้าไปมันยังไม่กล้า!
