“หืม?”
หลังจากต้วนหลิงเทียนลืมตาขึ้นมา และกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าเขาสมควรทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะได้ภายใน 1 ปีนั้น เขาพลันสัมผัสได้ว่ามีข้อความหนึ่งส่งตรงมาถึงเขา
ถึงแม้ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา เขาจะได้รับข้อความติดต่อมาจากกหวงเจียหลง และได้ยินเรื่องชีวิตของอีกฝ่ายหลังใช้ชีวิตอยู่ที่นิกายอมตะฮวนเหอมากมาย
แต่ทว่า ข้อความที่พึ่งส่งมาถึงเขาตอนนี้ กลับเป็นข้อความแรกของคนๆหนึ่ง
อยู่ๆอีกฝ่ายก็ติดต่อมาแบบนี้ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
และผู้ที่ส่งข้อความติดต่อมาหาเขาครั้งนี้ ก็คือ หลิงเจวี๋ยอวิ๋น!
“เจ้ายังไม่ได้ทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะใช่ไหม?”
ประโยคแรกที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นติดต่อมาหลังจากผ่านไปหลายปี ก็เป็นการเอ่ยถามเรื่องด่านพลังของเขาออกมาตรงๆ ว่าทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะแล้วหรือยัง…
“ยัง…เจ้าล่ะ ทะลวงผ่านแล้วรึ?”
พอได้ยินคำถามของอีกฝ่าย สิ่งแรกที่ต้วนหลิงเทียนคิดก็คือ อีกฝ่ายไม่พ้นต้องทะลวงถึงขอบเขตขุนนางอมตะแล้วแน่นอน ที่ติดต่อมาถาม ก็น่าจะเพื่อเปรียบเทียบแข่งขันความเร็วในการก้าวหน้ากับเขา
“ไม่”
ทว่าคำตอบของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกประหลาดใจทันที
ไม่?
ในเมื่อไม่ได้คิดอวดด่านพลัง แล้วอีกฝ่ายติดต่อมาถามเขาแบบนี้เขาทำไม?
หรืออีกฝ่ายกังวลว่าเขาจะทะลวงผ่านได้ก่อน?
