จากนั้นก็เห็นว่า ซุนเหลียงเผิงได้เรียกลูกแก้ววิญญาณลูกหนึ่งออกมาจากแหวนด้วยสีหน้าอัปลักษณ์ มันที่เป็นอาจารย์ของเจิ้งหงอี้ ย่อมคุ้นเคยกับกลิ่นอายพลังวิญญาณของลูกศิษย์ตัวเองดี! และลูกแก้ววิญญาณที่มัหยิบบออกมาจากแหวนพื้นที่นักฆ่ากะโหลกเลือดลูกนี้ เห็นได้ชัดว่ามีพลังวิญญาณของเจิ้งหงอี้ประทับเอาไว้!!
“เป็นเจ้าจริงๆ…ศิษย์สารเลว!!”
ซุนเหลียงเผิงหันมามองเจิ้งหงอี้อีกครั้ง คราวนี้แววตาก็แลดูเยียบเย็นนัก พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดยังปะทุออกมาลุกโชนท่วมร่างปานเพลิงไฟ แผ่ซ่านเจตนาฆ่าฟันอำมหิตออกมาอย่างไม่คิดจะระงับ ราวกับคิดจะฟาดเจิ้งหงอี้ให้ตายตกคามือแทนคำอธิบายให้ต้วนหลิงเทียน
“ท่านอาจารย์!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าฟันจากซุนเหลียงเผิง สีหน้าเจิ้งหงอี้เปลี่ยนไปใหญ่หลวง เร่งกล่าวแก้ตัวออกมาอย่างร้อนรน “ท่านอย่าได้หลงเชื่อมัน…หรือมันบอกว่านั่นเป็นแหวนพื้นที่ของนักฆ่ากะโหลกเลือด ก็ต้องเป็นแหวนพื้นที่ของนักฆ่ากะโหลกเลือดจริงๆ?”
“สารเลวเจ้ายังไม่สำนึกอีก! เป็นข้าเห็นกับตาว่าต้วนหลิงเทียนหยิบแหวนวงนี้ขึ้นมาจากศพของนักฆ่ากะโหลกเลือด!!”
ยิ่งมาเจตนาฆ่าฟันในแววตาซุนเหลียงเผิงยิ่งรุนแรง จากนั้นมันก็หันไปมองต้วนหลิงเทียน กล่าวออกอย่างตรงไปตรงมาว่า “ต้วนหลิงเทียน ศิษย์สารเลวของข้าคนนี้เชิญเจ้าประหารมันด้วยตัวเองเถอะ…ฆ่ามันล้างแค้นให้ผู้ติดตามของเจ้า!”
“ขอบคุณประมุข”
