“เอาล่ะ ทางสำนักงานใหญ่รับทราบเรื่องราวทั้งหมดแล้ว…ต่อไปภารกิจนี้ทางสำนักงานใหญ่จะรับช่วงต่อเอง สาขาเจ้าให้หยุดติดตามภารกิจนี้ทันที”
หลังได้รับข้อความดังกล่าวจากคนของสำนักงานใหญ่ ผู้บริหารสาขาก็อดไม่ได้ที่จะลอบระบายลมหายใจอย่างโล่งอก “ในที่สุดข้าก็หลุดพ้นจากภารกิจไม่ชอบมาพากลนี่ได้เสียที…น่าเสียดายที่เก่ออวิ๋นจ้งต้องมาพลาดท่าตายตกไปอีกคน”
“หากข้ารู้แต่แรกว่าเป้าหมายภารกิจในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยวนั่นมันเคี้ยวยากขนาดนี้ ข้าสมควรปฏิเสธแต่แรก…เก่ออวิ๋นจ้งจะอย่างไรก็เป็นดั่งนักฆ่าไพ่ตายขอบเขตราชาอมตะ 6 ผสานสาขาเราแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับต้องเอาชีวิตไปทิ้งในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยวอย่างน่าเสียดาย”
ผู้บริหารของสาขาย่อยองค์กรกะโหลกเลือดอดไม่ได้ที่จะพึมพำกล่าวออกมาเสียงเข้ม สีหน้ายิ่งมายิ่งกลายเป็นอัปลักษณ์ปั้นยาก
…
ณ มุมหนึ่งของแดนสววรรค์ใต้ พื้นที่อิสระอันเป็นเอกเทศน์จากการปกครองของคฤหาสน์ระดับ 6 ภายในคฤหาสน์หลังโตอันตั้งอยู่ในเมืองขนาดใหญ่เมืองหนึ่ง ปรากฏร่างชายหนุ่มในชุดคลุมสีทองกำลังนั่งละเลียดชาชั้นดี อย่างสบายอารมณ์ในศาลาชมจันทร์…
หากทว่าชายหนุ่มที่กำลังละเลียดชาที่ว่า อยู่ดีๆมือของมันก็ชะงักไป เนื่องเพราะมันได้รับข้อความหนึ่งส่งตรงมาถึง
และหลังจากที่มันดูเนื้อความแล้ว สีหน้าของมันก็เปลี่ยนไปใหญ่หลวง “อะไรกัน!?”
