ตั้งแต่ที่เห็นร่างผู้มาใหม่ปรากฏตัว ต้วนหลิงเทียนก็พอจะคาดเดาตัวตนของอีกฝ่ายได้ พอมาได้ยินซุนเหลียงเผิงแนะนำอย่างเป็นทางการ ต้วนหลิงเทียนก็รีบประสานมือคารวะทักทายอีกฝ่ายทันที
“ครั้งนี้เป็นข้าประมาทเกินไป ข้าไม่คิดเลยว่ามันจะใช้ค่ายกลเคลื่อนนย้ายครั้งเดียวแบบนี้…โชคดีที่เจ้าไม่เป็นอะไร ไม่งั้นข้าไม่รู้จะสู้หน้าพี่ใหญ่อย่างไรแล้ว”
ชิงหงกล่าวออกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
มันไม่ได้รู้จักอะไรกับต้วนหลิงเทียนเลย
แต่ไฉนที่มันมาลอบติดตามคุ้มครองต้วนหลิงเทียนนั้น เพราะพี่ใหญ่มาขอความช่วยเหลือจากมันด้วยตัวเอง
หาไม่แล้วต้วนหลิงเทียนจะอยู่หรือตายเกี่ยวอะไรกับมัน?
ต้วนหลิงเทียนเองก็รู้เรื่องนี้ดี เช่นนั้นหลังจากกล่าวทักทายขอบคุณชิงหงพอเป็นพิธีเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกฝ่าย
“นักฆ่ากะโหลกเลือดคนนี้ สมควรเข้าใจกฏแห่งลมใช่ไหม?”
หังชิงหงกวาดตามองความวินาศสันตะโรทั่วหุบเขาพักหนึ่ง ก็หันมามองถามต้วนหลิงเทียนเพื่อยืนยัน
มันเองก็เป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในกฏแห่งลมเช่นกัน ดังนั้นมันย่อมมองออกได้แทบจะทันทีจากร่องรอยการทำลายล้างที่หลงเหลืออยู่ทั่วหุบเขา ว่านักฆ่ากะโหลกเลือดนั้นเชี่ยวชาญในกฏแห่งลมเหมือนมัน
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
