ท่านั้น
บัดนี้ฟงชิงหยางที่หวนกลับมาดันบรรลุขอบเขตเทพเจ้าไปเสียแล้ว อีกฝ่ายได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่มันทำได้แค่ฝันถึง พลังความแข็งแกร่งยังเพิ่มพูนขึ้นไปเหนือจินตนาการ ทำให้ตัวมันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายเลย!
กระทั่งต่อหน้าฟงชิงหยางเวลานี้ เรี่ยวแรงจะต่อต้านยังไม่มี!
“หากจำไม่ผิด…ไม่ใช่เจ้าบอกว่าต้องการประลองเป็นตายไม่ใช่รึ?”
เสียงฟงชิงหยางดังก้องออกมาจากทุกทั่วสารทิศ ราวกับที่กำลังพูดอยู่ก็คือกรงมรณะที่ห้อมล้อมกักร่าง
ขณะเดียวกัน เฉินชิวปั๋วก็พบว่าไม่เพียงกรงที่กักร่างมันจะหดตัวช้าลง ความเร็วในการหดตัวกลับทวีเพิ่มขึ้นทุกขณะ ทำให้ลูกตาของมันแทบจะปริแตกเสียให้ได้
ตอนนี้ไม่เพียงแต่พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของมันถูกสะกดเท่านั้น แม้แต่พลังจากฏใดๆไม่เว้นร่างกายก็ถูกแรงโน้มถ่วงทั้งแรงสั่นสะเทือนมหาประลัยเคี่ยวกรำจนไม่อาจทำอะไรได้เลย
ที่สำคัญหากมีแค่แรงโน้มถ่วงกับแรงสั่นสะเทือนมหาประลัยนี่ยังไม่น่ากลัวเท่าไหร่
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือลูกกรงแต่ละซี่นั้น ไม่เพียงแต่จะแผ่กลิ่นอายพลังกฏแห่งดินอันหนักแน่นทรงพลัง ยังอัดแน่นไปด้วยเจตจำนงกระบี่อันคมกล้า ปานจะสะบั้นได้ทุกสรรพสิ่ง ทำให้เฉินชิวปั๋วนั้นกดดันจนหายใจไม่ออก!
“ฟงชิงหยาง! ขอเพียงเจ้าไว้ชีวิตข้า พันปีหลังจากนี้…ไม่สิอีกหลายพันปีหลังจากนี้ ข้ายินดียอมรับเจ้าเป็นนาย และข้าจะดูแลจัดการเรื่องราวทุกอย่างตามที่เจ้าสั่งดั่งม้าลา!!”
เมื่อกรงหดตัวมากเข้า
