หวงเจียหลงนับว่าโดนวาจาประโคนี้ของต้วนหลิงเทียนทำเอาเหวอไปอีกรอบ จากนั้นพอมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง มุมปากก็กระตุกขึ้นมาตงิดๆ
มันต่อสู้ดินรนแทบวายปราณ กระทั่งข้ามผ่านหุบเหวแห่งความตายมาหลายครั้ง แต่ยังได้คะแนนสะสมมาเพียงแค่ 22 แต้ม…
แต่ต้วนหลิงเทียนกลับบอกว่าทำได้ไงไม่รู้ รู้แต่ทำไปแล้ว…ที่สำคัญคือนั่นมันตั้ง 286 คะแนน!
หวงเจียหลงนับว่าโดนความรู้สึกอ่อนด้อยทิ่มแทงจิตใจจนสาหัส ได้แต่มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาว่างเปล่าไปพักหนึ่ง จากนั้นก็กล่าวถามเปลี่ยนเรื่อง “ว่าแต่น้องต้วนท่านคิดไว้แล้วยัง ว่าจะเข้าร่วมกับขุมกำลังใด?”
“แต่ก่อนอื่นข้าขอแนะนำอะไรหน่อย…อย่าได้เข้าร่วมกับตระกูลจ่างซุนหรือตระกูลกงหยางจะดีกว่า…เพราะต่อให้เข้าไป พวกมันก็จะปฏิบัติกับท่านเหมือนแค่ทายาทสายตรงเท่านั้น ต่อให้ท่านคิดจะเข้าร่วมกับคฤหาสน์เฉวียนโยวภายหลัง พวกมันอย่างดีก็แคสนับสนุนไปพอประมาณ ขีดจำกัดการลงทุนนับว่าต่ำมาก”
“แต่กับนิกายยอมตะเป้าผู้ เหอฮวน และอวิ๋นไถนั้นต่างกัน ในระบบนิกายนั้นล้วนเต็มไปด้วยการแข่งขันและไม่ค่อยเลือกที่รักมักที่ชัง ใครโดดเด่นพวกมันก็พร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ ถึงตอนนั้นพวกมันต้องลงทุนกับท่านอย่างไม่เสียดายเพื่อส่งท่านเข้าคฤหาสน์เฉวียนโยวให้จงได้”
หวงเจียหลงกล่าว
“ข้าก็คิดไว้แบบนั้นเหมือนกัน”
