ด้วยเพราะต้วนหลิงเทียนกล่าวถึงเรื่องพวกนี้ออกมา แววตาที่สงสัยคลางแคลงของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นในตอนแรก ก็เริ่มอ่อนลงหลายส่วน
ด้วยเหตุนี้ ต้วนหลิงเทียนกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นจึงรับทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้านในวังจอมราชันอมตะ กลับกันคนอื่นๆที่ถูกส่งตัวออกมาจากวังจอมราชันอมตะนั้น ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรที่เกิดขึ้นด้านในเลย
กระทั่งมู่หรงเซี่ยวเซี่ยวเอง หลังออกมาสีหน้าของนางก็แลดูว่างเปล่า ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นแม้แต่น้อย
“232 แต้ม…ด้วยคะแนนมากมายขนาดนี้ แต่ข้ายังไม่ได้อันดับ 1 อีกหรือ?”
หลังงตรวจสอบคะแนนสะสมในนป้ายหยกของตัวเอง มู่หรงเซี่ยวเซี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองตารางจัดอันดับด้วยความตกใจ
“อันดับ 1 หลิงเจวี๋ยอวิ๋น 298 แต้ม?”
“อันดับ 2 ต้วนหลิงเทียน 286 แต้ม!?”
มู่หรงเซี่ยวเซี่ยวขมวดคิ้วยู่ย่น นางไม่เคยได้ยินชื่อสองคนนี้มาก่อนเลย เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรในเขตปกครองของคฤหาสน์เฉวียนโยว
อย่างไรก็ตาม ความจริงที่สองคนอันไร้ชื่อเสียงกลับสามารถรั้งอยู่ในอันดับ 1 และ 2 ของแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำครั้งนี้ได้ ก็สร้างความตกใจให้นางไม่น้อย
“คุณหนูรอง”
ตอนนี้เองอาวุโสทั้ง 2 คนของตระกูลมู่หรงก็เหินร่างเข้าไปหามู่หรงเซี่ยวเซี่ยว ด้านมู่หรงเซี่ยวเซี่ยวพอเห็นทั้งคู่เข้ามา ก็เร่งทักทายกลับไปทันที
