ได้ยินคำถามดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ชายในชุดแดงอดตกตะลึงไปไม่ได้ จากนั้นมันก็เริ่มหันไปหรี่ตามองสำรวจทุกคนที่อยู่บนฟ้าทันที “จะว่าไปก่อนหน้าข้าก็ไม่ทันได้สังเกต…สุมาฉุนับตงฟางจิ่นหลุนไปไหน? อาศัยพลังฝีมือของพวกมัน คิดจะมาถึงที่นี่คงมิใช่เรื่องยากอันใดนี่นา?”
“ใช่ ในบรรดาคนที่เข้ามาในแดนสวรรค์ใต้โบราณครั้งนี้ พวกมันนับเป็นคนที่เข้าใจความลึกซึ้งของกฏ 2 ประการที่เหลือที่ข้ายังไม่เห็น…”
ชายวัยกลางคนในชุดสีน้ำเงินเอ่ยถามออกมาลอยๆเสียงเข้ม “ตามหลักแล้ว ไม่น่าจะเป็นแบบนี้ไปได้…หรือพวกมันทั้งคู่ตกตายไปแล้ว?”
“นั่นสิ หากพวกมันยังไม่ตาย หากเข้ามาในวังจอมราชันอมตะได้ ก็สมควรมาปรากฏตัวที่นี่เช่นกัน…”
ชายชราในชุดคลุมสีเทากล่าวอย่างเห็นด้ววย
จากนั้นชายชราในชุดสีเงินกับอีก 3 คนที่เหลือก็หันมามองหน้าสบตากัน และพอนึกถึงคำถามก่อนหน้าของชายหนุ่มชุดม่วงตรงหน้า ลูกตาของพวกมันก็เริ่มฉายความหวาดกลัวให้เห็น
“น้องชาย…อยู่ดีๆเจ้าก็ถามถึงสุมาฉุนกับตงฟางจิ่นหลุนแบบนี้ หรือน้องชายล่วงรู้ว่าพวกมันอยู่ที่ใด?”
ชายชราในชุดคลุมสีเงินสูดลมหายใจเข้าลึกๆคำหนึ่ง ค่อยเอ่ยถามออกมา
“อ่อ ข้าย่อมรู้…”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองชายชราชุดคลุมเงิน พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “พวกมันสองคนตายแล้ว”
ถึงแม้ทั้ง 4 จะตระหนักได้ว่าผลลัพธ์อาจเป็นแบบนี้ แต่พอได้ฟังคำยืนยันจากปากต้วนหลิงเทียน พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกตกใจ!
