“พวกมันแต่ละคนล้วนมาหาเรื่องข้า…สุดท้ายอาศัยพลังฝีมืองั้นๆของพวกมัน ข้าลำบากแค่ 1 ท่าก็ฆ่าพวกมันในพริบตา”
พอวาจาต่อมาของต้วนหลิงเทียนดังขึ้นเข้าหูทั้ง 4 ลูกตาพวกมันก็หดเล็กลงโดยพลัน สีหน้ายังเผยความประหลาดใจทั้งเหลือเชื่อ
กระทั่งจังหวะนี้ทั้ง 4 ยังได้ยินเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนข้างๆชัดเจน
เพียงเพราะคำพูดของชายหนุ่มชุดม่วงสะท้านขวัญเกินไป!
หากชายหนุ่มชุดม่วงเพียงยอมรับว่าฆ่าสุมาฉุนกับตงฟางจิ่นหลุนไปเท่านั้น พวกมันจะไม่แลดูตื่นตระหนกขนาดนี้
แต่ปัญหาก็คือ…
ชายหนุ่มชุดม่วงไม่เพียงยอมรับว่าฆ่าสุมาฉุนกับตงฟางจิ่นหลุนเท่านั้น แต่ยังกล่าวอีกว่าอาศัย 1 ท่าก็ฆ่าทั้งคู่ได้ในพริบตา!!
“มัน…มันล้อพวกเราเล่นรึเปล่า?”
“เจ้าเห็นท่าทีมัน…เจ้าคิดว่ามันล้อเล่นรึเปล่าเล่า?”
“สุมาฉุนกับตฟางจิ่นหลุน…ต่อให้เจ้าหนุ่มนั่นมันจะเข้าใจความลึกซึ้งประการที่ 3 ก็ไม่ใช่ว่าจะฆ่าทั้งคู่ได้มิใช่หรือไร?”
“กระทั่งให้มันมีอุกรณ์อมตะจอมราชันในมือ แต่ด้วยความเร็วของทั้งคู่มันจะฆ่าคนได้จริงๆ?”
…
ฟังจากวาจากระซิบกระซาบของทั้ง 4 เห็นชัดว่าพวกมันยากจะเชื่อในสิ่งที่ต้วนหลิงเทียนพูดได้ลงคอ และคิดว่าต้วนหลิงเทียนอาจจะกล่าวเกินจริงไปหน่อย
ขณะเดียวกัน ร่างต้วนหลิงเทียนก็เหินตรงไปยังแท่นศิลาสูงสุด จนเข้าใกล้มันทุกขณะ
“เซี่ยวเซี่ยว…มิใช่เจ้าสมควรไปแท่นหินบนสุดหรือ…ไฉนมาหยุดลงตรงแท่นหินทั้ง 2 นี่เล่า?”
