นพันประเทศเช่นกัน”
“ทว่าต่างจากข้าที่เป็นคนของตระกูลราชวงศ์ประเทศหนันฉี่ ทั้ง 2 ล้วนเป็นผู้ฝึกตนอิสระ ทั้งคู่อยู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมาและใช้ดินแดนพันประเทศเป็นใบเบิกทางสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำแห่งนี้เท่านั้น”
เชวียจิงอวี่กล่าว
“ข้าล่ะคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าในวังจอมราชันอมตะ จะมีคนของดินแดนพันประเทศ 3 คนมารวมตัวกัน”
ชายวัยกลางคนระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน
“สหายพอดีเมื่อครู่ข้าเหมือนจะสัมผัสได้…เจ้าหนุ่มชุดม่วงคนนั้นมันอายุน้อยกว่าร้อยปีรึ?”
ตอนนี้เองชายชราคนหนึ่งในกลุ่ม ค่อยๆกล่าวถามออกมาเสียงขรึมด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ
ในระหว่างที่ต้วนหลิงเทียนกับหลิงเจวี๋นอวิ๋นกำลังจะเดินเข้าไปในห้องโถง สำนึกเทวะของมันได้ลองแผ่ออกไปตรวจสอบทั้งคู่คร่าวๆ จึงสัมผัสได้ว่าต้วนหลิงเทียนเหมือนจะมีอายุน้อยกว่าร้อยปี แต่คนดันเข้าโถงไปก่อนมันจึงไม่อาจแน่ใจได้
“อันใด!?”
“อายุไม่ถึงร้อย เจ้าหนุ่มชุดม่วงนั่นน่ะนะ? ไม่จริงมั้ง! เป็นไปมิได้!!”
“เหอะๆ หากมันที่ร้ายกาจขนาดนี้ยังมีอายุไม่ถึงร้อยปี…มิใช่หลายปีที่ผ่านของพวกเรา ล้วนใช้ชีวิตเยี่ยงสุนัขแล้วหรือ?”
…
ได้ยินคำถามของชายชรา หลายคนอดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาพลางส่ายหัวระรัว เห็นชัดว่าพวกมันไม่เชื่อว่าเรื่องดังกล่าวจะเป็นไปได้
“สหายทั้งหลาย พี่ชายท่านนี้พูดถูก…”
เชวียจิงอวี่กล่าวออกเสียงหนัก “และไม่ใช่แค่ชายหนุ่มชุดม่วงเท่านั้น กระทั่งชายหนุ่มชุดเทาคนนั้นก็ยังมีอายุไม่ถึง