เยย็นชาของสตรีดังขึ้นอีกครั้ง “ตั้งแต่ที่เจ้าเจอมันครั้งแรก ข้าก็เริ่มได้สติแล้ว…อย่างไรก็ตามตอนนั้นข้ายังไม่อาจสื่อสารกับเจ้าได้”
กล่าวถึงจุดนี้ เสียงของสตรีดังกล่าวก็หยุดลง ก่อนที่นางจะกล่าวต่อออกมาว่า “เสี่ยวเฟิง เจ้าโตขนาดนี้แล้วหรือ…”
พอได้ยินวาจาประโยคนี้ ชายหนุ่มในชุดสีเทาที่มักมีสายตาเฉยเมยไม่แยแสต่อสิ่งใด สองตาของมันแดงรื้นขึ้นมาปานจะร้องไห้เสียอย่างนั้น
และไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ สองมือของมันได้กำหมัดแน่นจนข้อขาว เอ่ยกับสตรีนางนั้นว่า “พี่สาวหวงเอ้อ…สักวันข้าจะล้างแค้นให้ท่าน ยังจะล้างแค้นให้ครอบครัวข้า!!”
“ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องทำได้…”
สตรีนางนั้นยังคงกล่าวสืบต่อ “แล้วพี่หวงเอ้อคนนี้ ก็จะคอยช่วยเหลือเจ้าอีกแรง…”
“พี่สาวหวงเอ้อ ท่าน…”
ในขณะที่แววตาของชายหนุ่มชุดเทาหดเล็กลงด้วยความหวั่นใจ และกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา เสียงของสตรีก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน เอ่ยว่า “เสี่ยวเฟิง ข้าคิดจะผสานเข้ากับอุปกรณ์เทพในร่างของต้วนหลิงเทียนคนนั้น และกลายเป็นจิตวิญญาณสถิตย์อุปกรณ์เทพของมัน”
“ท่าน…ท่านจะไปเป็นจิตวิญญาณอุปกรณ์เทพของมันเหรอ!?”
เมื่อได้ยินคำของสตรี ลูกตาของชายหนุ่มชุดเทาก็หดเล็กลง หน้ายังเปลี่ยนสีไปใหญ่หลวง “พี่สาวหวงเอ้อ…จะอย่างไรท่านก็คือจิตวิญญาณสถิตย์อุปกรณ์เทพระดับสูงสุด…อย่าว่าแต่อุปกรณ์เทพระดับต่ำ ต่อให้เป็นอุปกรณ์เทพระดับกลาง แม้แต่ระดับสูง ท่านก็ไม่เหลือบแล…”
“หรือท่านจะบอก
