กลุ่มคนที่กำลังมุงชมอยู่กล่าวกันทำนองว่าต้วนหลิงเทียนต้องตายแน่ๆ เชวียจิงอวี่อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเย้ยหยันออกมาอย่างประชดประชัน เพราะมันรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียน หาได้มีเท่าที่คนพวกนี้กำลังเห็นไม่!
“ถึงแม้ร่างจิตต่อสู้นี้จะทรงพลังไม่เบา และการโจมตีของมันก็รุนแรงกว่าการลงมือที่ข้าใช้กับต้วนหลิงเทียนไม่น้อย…แต่ก็ยังไม่พอฝ่าการป้องกันนรกนั่นของต้วนหลิงเทียนได้หรอก!”
“ก่อนหน้านี้ต้วนหลิงเทียนยังสามารถหยุดกระบวนท่าของข้าได้อย่างง่ายดาย…”
“ซ้ำร้ายตอนนั้นในตัวของต้วนหลิงเทียนยังไม่มีชุดเกราะอมตะระดับราชาด้วยซ้ำ!”
“ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนมีชุดเกราะอมตะระดับราชาที่เน้นการป้องกันเป็นหลักแล้ว การป้องกันของมันไม่ทราบจะน่ากลัวขึ้นไปอีกเท่าไหร่…ร่างจิตต่อสู้นั่นให้ร้ายกาจกว่านี้อีกขั้น ก็ไม่มีวันฝ่าปราการป้องกันนรกนั่นของต้วนหลิงเทียนได้หรอก!”
“ตอนนี้ขอแค่ต้วนหลิงเทียนเลือกจะล้มเลิกการชิงไหวชิงพริบ และหันมาลุยดะแลกตายกับร่างจิตต่อสู้นั่น ก็คงเอาชนะร่างจิตต่อสู้นั่นได้นานแล้ว”
ถึงแม้มันจะแพ้พ่ายต้วนหลิงเทียนมาครั้งหนึ่ง แต่เชวียจิงอวี่ก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรต้วนหลิงเทียน ยังนับถืออยู่หลายส่วน ขณะเดียวกันมันก็เชื่อมั่นเต็มเปี่ยม ว่าขอเพียงต้วนหลิงเทียนต้องการ ย่อมสามารถฆ่าร่างจิตต่อสู้นั้นได้ตลอดเวลา!
“จะอย่างไรก็ตาม…หากเป็นตัวข้า คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของร่างจิตต่อสู้นั่นแน่”
หลังได้เห็นพลังอันแ
