ๆ…เว้นแต่จะยืนยันได้ว่ามันเป็นอุปกรณ์อมตะรดับราชาที่ได้มาจากในแดนสววรรค์ใต้โบราณจริงๆ’
‘แต่นั่นก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี…คนตายเป็นผีไปหมดแล้วข้าจะไปถามใครได้ล่ะ’
แม้จะรู้สึกเสีดายอยู่บ้าง แต่ต้วนหลิงเทียนก็สามารถตัดใจได้ทันทีและไม่คิดจะสนใจเรื่องนี้อีกต่อไป และหลังจากที่ได้รับกระบี่หนักไร้คมจากวาสนาสถานที่เรียกว่าสุสานกระบี่แห่งนี้แล้ว เขาก็พาหวงเจียเชาออกจากที่นี่ทันที
หลังจากออกมาจากสุสานกระบี่ ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอาคมประการหนึ่ง จากนั้นไม่ทันที่เขากับหวงเจียเชาจะได้ไปไหนไกล ก็พบว่าเบื้องหลังกลับบังเกิดการสั่นไหวบางอย่าง
‘หมดหน้าที่แล้ว…ก็ทำลายตัวเองงั้นเหรอ?’
พอมองย้อนกลับไปต้วนหลิงเทียนก็พบว่าประตูเก่าแก่ทั้งแท่นหินรูปทรงกระบี่ที่สลักคำว่าสุสานกระบี่ได้เริ่มพังทลายลง สุดท้ายก็กลับกลายเป็นเศษซากปรักหัก!
แน่นอนว่าเมื่อทุกสิ่งพังทลาย ค่ายกลปิดกั้นมวลน้ำก็สลายตัวไปเช่นกัน มวลน้ำมากมายจึงเริ่มแพร่เข้ามาถมเติมด้วยความเร็วสูง ฝังกลบทุกสิ่งเอาไปให้กลายเป็นตะกอนดิน…
“น้องต้วนเรื่องนี้นับเป็นเรื่องปกติ วาสนาสถานใดๆในแดนสวรรค์ใต้โบราณ หากมีผู้ได้รับสมบัติไปครองแล้ว พวกมันก็จะทำลายตัวเองแบบนี้”
หลังเห็นว่าต้วนหลิงเทียนชมดูเรื่องราวด้ววยความสนใจ หวงเจียเชาก็กล่าวอธิบายผ่านพลังให้ฟังทันที
ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่มันได้เข้ามาแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำก็จริงแต่คำว่า ‘ไม่เคยกินหม
