กกำเนิดฟ้าดิน
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
รังสีกระบี่นับหมื่นพันที่กลุ้มรุมสังหารเข้ามาจากทุกทิศทาง ไม่ต่างอะไรจากข่ายฟ้าแหสววรรค์ ปิดช่องทางหลบหนีของต้วนหลิงเทียนไว้หมดสิ้น กลิ่นอายพลังคมกล้าพร้อมเสียงหวนจากการกรีดฝ่าสายลมชวนสยอง กระชั้นเข้ามาใกล้ต้วนหลิงเทียนมากขึ้นทุกขณะ!
พริบตาต่อมา รังสีกระบี่นับหมื่นพันดังกล่าวก็พุ่งกระทบเข้าใส่ปราการป้องกันของต้วนหลิงเทียน ม่านพลังเขายังสั่นกระเพื่อมดั่งผิวน้ำต้องห่าพิรุณ!
ปง! ปง! ปง! ปง! ปง! ปง!
…
เสียงรังสีกระบี่ซัดทำลายปราการพลังดังขึ้นระรัวไม่ต่างห่าฝนกระหน่ำกันสาด อย่างไรก็ตามพวกมันดั่งหยดน้ำน้อยๆร่วงตกลงกระทะทองแดงอันเดือดระอุก็ไม่ปาน ล้วนระเหยหายไปในฉับพลันที่สัมผัส!
สุดท้ายรังสีกระบี่นับหมื่นพันอันดุร้ายน่ากลัว ก็ไม่อาจฝ่าปราการป้องกันของต้วนหลิงเทียนเข้ามาได้เลย
ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันรังงสีกระบี่ นับว่าผ่านบดทดสอบและสามารถครอบครองกระบี่หนักไร้คมได้อย่างแท้จริง “หืม…ลวดลายอักขระบนใบกระบี่หายไปแล้ว”
ตอนที่ตรวจสอบกระบี่หนักไร้คมเล่มนี้ก่อนหน้า เขาพบว่าทั่วใบกระบี่ของมันเต็มไปด้วยอักขระและลวดลายอาคมซับซ้อนมากมาย มองไปคล้ายลวดลายของอาคมที่ต้องหยดเลือดลงไปเพื่อผูกพันธะอยู่บ้าง
ในเวลานั้นเขาก็ตระหนักได้ทันที ว่าถึงจะได้กระบี่หนักมาถือไว้ในมือ…แต่เสมือนเขายังไม่ได้ครอบครองมันอย่างแท้จริง!
ตอนนี้พอการทดสอบสิ้น
