ุ้มครองในระดับหนึ่ง…แต่ความคุ้มครองที่ว่าก็ไม่อาจปกป้องดูแลเจ้าได้ตลอดเวลา ตระกูลสุมาอะไรที่ว่าต้องหาโอกาสล้างแค้นเจ้าจนได้ในสักวัน…”
“ดังนั้นเกิดคนของตระกูลสุมารู้ว่าเจ้าเป็นคนฆ่ามัน…เจ้าต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกมันแน่!”
ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินกล่าวออกมาด้วยความกังวล
“ท่านปฐพีเทพเรื่องนี้ขอท่านอย่าได้ห่วงเลย”
หลังได้ยินความวิตกกังวลของปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้แลดูเป็นทุกข์เป็นร้อนอะไร เพียงกล่าวอธิบายออกไปอย่างใจเย็น “ก่อนหน้าที่ท่านยังไม่ตื่น ด้านนอกมีบอกเอาไว้แล้วว่าภายในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำนั้น มีค่ายกลของจอมราชันสวรรค์ใต้ที่แฝงเร้นไปด้วยกฏของเวลาจัดตั้งเอาไว้…”
“และเท่าที่ข้าได้ฟังมา ค่ายกลที่แฝงเร้นไปด้วยกฏแห่งเวลาที่ว่า ทำให้เหล่าผู้ที่ตกตายในนี้ ไม่อาจกระตุ้นเตือนคนภายนอกได้ทันที เพราะกว่าลูกแก้ววิญญาณของพวกมันที่อยู่ด้านนอกจะแตกออก ก็มีทิ้งช่วงเวลาไปสักพักใหญ่ๆ”
“นี่เป็นมาตรการป้องกันไม่ให้คนภายนอกมองออกว่าใครลงมือฆ่าใครในนี้”
“จากจุดนี้บอกให้พวกเรารู้ว่าจอมราชันอมตะสวรรค์ใต้ที่จัดตั้งค่ายกลดังกล่าวขึ้น ได้คำนึงถึงเรื่องการล้างแค้นอะไรเทือกนี้เอาไว้แต่แรก…ดังนั้นเรื่องที่ท่านกังวลย่อมไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
แต่เป็นธรรมดาว่าทั้งหมด ต้วนหลิงเทียนก็คาดเดาไปจากข้อมูลที่ได้ฟังมาเท่านั้น
อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นการคาดเดา แต่ต้วนหลิงเที
