ป็นธรรมดาว่าหาก 3 นิกาย 2 ตระกูลคิดจะเก็บอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันเอาไว้ใช้จริงๆ เรื่องนี้ต้องได้รับความเห็นชอบจากคฤหาสน์เฉวียนโยวก่อน!
เรื่องนี้บอกให้รู้ว่าอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันมีคุณค่าถึงเพียงใด!
ทว่าตอนนี้อุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันที่ว่า กลับมาปรากฏอยู่ในมือของยอดเซียนอมตะผู้หนึ่ง จึงทำให้สุมาฉุนรู้สึกยากที่จะเชื่อได้ลงคอ กระทั่งเห็นเองกับตามันยังไม่อยากจะเชื่อ!!
‘หนี!!’
ชั่วพริบตาต่อมาสุมาฉุนก็ดึงสติกลับคืนได้ฉับไว และในหัวมันก็หลงเหลือเพียงหนึ่งความคิดเท่านั้น
หนี!!
ความเร็วของอีกฝ่าย ไม่อาจเทียบชั้นกับมันได้ก็จริง…
ทว่าหากเป็นอีกฝ่ายที่อุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันไว้ในมือเล่า? เรื่องราวมันจะแปรเปลี่ยนกลับกลายไปดั่งหนังคนละม้วน…เพราะอย่างน้อยๆความเร็วในการโจมตีของอีกฝ่ายก็สามารถไล่ทันความเร็วของมันได้แน่นอน!!
ตอนนี้สิ่งเดียวที่มันต้องกระทำก็คือเร่งรุดหลบหนีออกไปให้พ้นระยะจู่โจมของอีกฝ่าย เพราะตราบใดที่อีกฝ่ายไม่อาจเพ่งเล็งมาที่มันได้ ตัวมันก็สามารถหลบหนีจากไปได้อย่างปลอดภัย!!
แต่สิ่งที่มันกำลังคิดมีหรือที่ต้วนหลิงเทียนจะคิดไม่ได้?
หากไม่มั่นใจ มีหรือต้วนหลิงเทียนจะจงใจกล่าวเตือนอีกฝ่ายแต่แรกว่าเขามีอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชัน?
“คิดหนีงั้นหรือ…แต่เจ้าจะหนีได้พ้น?”
เมื่อเห็นว่าร่างสุมาฉุนได้ลุกโหมไปด้วยสายลมเขียวครามดั่งพายุ และร่างของอีกฝ่ายก็พุ่งวาบไปด้วยความเร็วอันน่ากลัวปานสายลมกรร
