“นี่มันก็ผ่านไปร่วมเดือนแล้ว…ไฉนชื่อต้วนหลิงเทียนถึงยังไม่ปรากฏขึ้นมาสักทีเล่า?”
หูหลินอี้ลอบมองลูกแก้ววิญญาณของต้วนหลิงเทียนในแหวนพื้นที่อีกครั้งหนึ่ง พอพบว่ายังอยู่ดีก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวพึมพำออกมา
เนื่องจากเมื่อมีรายชื่ออยู่บนตารางจัดอันดับบถึง 2,000 รายชื่อแล้ว จำนวนชื่อใหม่ๆที่เพิ่มขึ้นมาก็ไม่ได้มากมายอะไร กระทั่งรายชื่อในตารางยังมีแน้วโน้มว่าจะลดลงมากกว่าเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ!
นี่เป็นเพราะจะอย่างไรผู้ที่เข้าสู่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำคราวนี้ก็มีแค่ 12,000 กว่าคน มีคนนับพันๆได้ตกตายไปแล้ว ที่เหลืออยู่ก็กล่าวได้ว่าเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ
“ชื่อของเจ้าหนุ่มนั่นได้ปรากฏขึ้นมาแล้ว”
ในขณะที่เสียงบ่นของหูหลินอี้พึ่งจะดังจบคำ เสียงชราหนึ่งพลันดังขึ้นเข้าหูมัน
พอหันไปมองดูต้นเสียง จึงพบว่าผู้ที่กล่าวคำกับมันก็คือหญิงชราที่เป็นยายของเมิ่งชิวอวี่ 1 ใน 9 ยอดฝีมือขอบเขตยอดเซียนอมตะของฝูชิวที่เดินทางมาด้วยครั้งนี้
หญิงชรากล่าวบอกมันไว้แล้วว่านางชื่อ เมิ่งผอ
“ชื่อของต้วนหลิงเทียนปรากฏขึ้นแล้วหรือ!?”
หูหลินอี้อดขมวดคิ้วไม่ได้ ก่อนที่จะบ่นมันก็พึ่งมองดูช่วงท้ายตารางเสร็จเมื่อครู่นี่เอง แต่กลับไม่พบว่าจะมีชื่อต้วนหลิงเทียนปรากฏออกมาแม้แต่น้อย
“ฝ่าบาท ชื่อต้วนหลิงเทียนปรากฏขึ้นแล้วจริงๆ…หากแต่มันมิได้อยู่ท้ายตาราง กลับไปปรากฏอยู่บริเวณกลางตารางเลยฝ่าบาท”
ในขณะที่หูหลินอี้กำลังนึกสงสัยในใจ ก็พอดีกับที่เสีย
