นิกาย 2 ตระกูลต่างหินรองเท้า แต่จะมีสักกี่คนเชียวที่ประสบความสำเร็จ?”
“จริง…มีขุมกำลังระดับ 7 กี่ขุมกำลังแล้วที่หวังให้ลูกหลานทั้งทายาทอันใดสร้างผลงานเลิศล้ำในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำให้เป็นที่ประจักษ์ แต่สุดท้ายพวกมันก็เป็นอันต้องผิดหวัง ไม่เพียงยอดฝีมือในขุมกำลังจะล้มเหลวใน
บททดสอบผู้ตรวจการของคฤหาสน์เฉวียนโยว แต่อัจฉริยะในตระกูลก็ล้มเหลวในการเข้าร่วมกับคฤหาสนน์เฉวียนโยว”
“เฮ่อ ข้าล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าไฉน 3 นิกาย 2 ตระกูลต้องยอมรับคนพวกนี้เข้าร่วมด้วยทั้งๆที่รู้ว่าพวกมันล้วนแล้วแต่คิดจับหมาป่ามือเปล่า หมายใช้ขุมกำลังตัวเองต่างหินรองเท้าทั้งสิ้น…”
“เหอะๆ…พี่ชายท่านนั้น ไหนเลย 3 นิกาย 2 ตระกูลจะเต็มใจยอมรับพวกมันเล่า? หากแต่นี่เป็นคำสั่งของคฤหาสน์เฉวียนโยวต่างหาก พวกมันก็ได้แต่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด!”
…
หลังวันเวลาได้ล่วงเลยผ่านไปแล้ว 20 กว่าวัน ในตารางจัดอันดับก็มีรายชื่อผู้คนนับพันๆติดโผอยู่ อันดับที่ 1 นั้นมีคะแนนสะสมอยู่ 8 แต้ม ส่วนใหญ่ในพันรายชื่อที่เหลือ ล้วนแล้วแต่มีคะแนนสะสมแค่ 2 แต้มเท่านั้น
สำหรับหลิงเจวี๋ยอวิ๋น ก็ยังคงรั้งอยู่ในอันดับ 2 ด้วยคะแนนสะสม 7 แต้ม
“ฉีเอ๋อ!!”
ทว่าทันใดนั้นเอง เสียงโศกเศร้าปานใจจะขาดรอนๆหนึ่งพลันดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกคนให้หันไปชมมองต้นเสียงทันที
จากนั้นทุกคนจึงพบว่าเป็นชายชราผู้หนึ่ง ในมือที่สั่นเทาถือไว้ด้วยกองเศษซากลูกแก้
