“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
…
ในปัจจันมีหลายคนที่ไม่รู้ว่า ปี้ไห่หมิงเฟิง เป็นใครและมีฐานะอะไร และถึงจะเริ่มมีเสียงฮือฮากันว่าปี้ไห่หมิงเฟิงนั้นเป็นผู้ตรวจการคฤหาสน์เฉวียนโยวดังขึ้นมาระงมแล้ว แต่หลายๆคนก็ไม่ทราบว่านั่นคือตำแหน่งฐานะอันใด
“ในเมื่อทุกคนให้ข้าเป็นคนตัดสินใจเรื่องราว…เช่นนั้นข้ามอบหน้าที่การจัดการเรื่องราวการเปิดแดนสวรรค์ใต้โบราณครั้งนี้ให้ผู้อาวุโสจ่างซุนฉงฉีดูแลแล้วกัน”
ปี้ไห่หมิงเฟิงที่นั่งๆนอนๆบนเกี้ยวอย่างสบายอารมณ์ เหลือบมองไปยังชายวัยกลางคนร่างอ้วนผู้นำตระกูลจ่างซุนพลางกล่าว
“จ่างซุนฉงฉี?”
ได้ยินชื่อดังกล่าวจากปากปี้ไห่หมิงเฟิง ต้วนหลิงเทียนก็เลิกคิ้วขึ้นทันที “คิดไม่ถึงจริงๆ ที่แท้ชายวัยกลางคนอ้วนตุ้บผู้นั้นจะเป็นอาวุโสลำดับ 2 ของตระกูลจ่างซุน”
ถึงแม้ในตระกูลจ่างซุนจะมีชนชั้นผู้อาวุโสไม่น้อย อย่างไรก็ตามอาวุโสที่มีชื่อเสียงโด่งดังและผู้คนรู้จักกันดีของตระกูลจ่างซุนนั้นมีอยู่ด้วยกันสองคน ก็คืออาวุโสลำดับที่ 1 และอาวุโสลำดับที่ 2
และอาวุโสลำดับที่ 2 ของตระกูลจ่างซุนก็มีนามว่า จ่างซุนฉงฉี หรือก็คือชายอ้วนผู้นี้นี่เอง เห็นมันอ้วนตุ้บแลดูอุ้อ้ายแบบนี้ แต่พลังฝีมือของมันนับว่าไม่ใช่ชั่วเลยจริงๆ เป็นรองก็แต่ประมุขตระกูลและผู้อาวุโสสูงสุดเท่านั้น!
“เอาล่ะ ต่อไปพวกเจ้าก็เชื่อฟังคำสั่งอาวุโสจ่างซุนให้ดี”
