พอเสียงกล่าวของจ่างซุนฉงฉีดังจบคำ มันก็หันหลังไปเหลือบมองคนที่มันพามาด้วยทั้ง 10 คน และแต่ละคนก็เริ่มแยกย้ายไปหาฮ่องเต้ทั้งพันคนของดินแดนพันประเทศ และพวกมันทั้ง 10 ก็รับผิดชอบไปหาฮ่องเต้ 200 คนเพื่อแจกจ่ายป้ายหยกสะสมคะแนน
ขณะเดียวกันนิกายยอมตะเป้าผู้ อวิ๋นไถ เหอฮวน และตระกูลกงหยาง ก็ปรากฏคน 10 คนเหินร่างออกมาเช่นกัน
กล่าวได้ว่าทุกๆ 10 คนของ 3 นิกาย 2 ตระกูลจะแบ่งกันไปหาฮ่องเต้ 200 คนเพื่อแจกป้ายหยกสะสมคะแนน
จากนั้นไม่นานฮ่องเต้ทั้งพันคนก็ได้รับแจกป้ายหยกสะสมคะแนนจากทั้ง 50 คนของ 3 นิกาย 2 ตระกูลครบถ้วน
“พวกเจ้าได้ป้ายหยกสะสมคะแนนในส่วนของพวกเจ้าแล้ว ก็ให้นำมันไปมอบให้กับคนของพวกเจ้าเสีย…ขณะเดียวกันก็อย่าได้ลืมอธิบายหน้าที่ของป้ายหยก และกฏเกณฑ์ต่างๆให้ดี”
หลังคนทั้ง 50 ของ 3 นิกาย 2 ตระกูลกลับมา จ่างซุฉงฉี ก็หวาดตามองฮ่องเต้ทั้ง 1,000 คนของดินแดนพันประเทศอีกครั้ง แล้วเอ่ยเตือนเสียงเบา
“ทราบแล้วอาวุโสจ่างซุน”
ฮ่องเต้ของดินแดนพันประเทศขานรับอย่างพร้อมเพรียง จากนั้นก็รีบแยกย้ายกลับไปหาคนของพวกมันอย่างเชื่อฟัง
ฮ่องเต้ทั้ง 1,000 คนจากดินแดนพันประเทศ อย่างไรก็คือผู้นำขุมกำลังระดับ 8 คนหนึ่ง มีผู้ใต้บังคับบัญชามากมาย และมักจะเป็นตัวตนที่มีฐานะสูงงสุดในประเทศของตัวเอง ไร้ผู้ใดมีอำนาจเหนือกว่าพวกมัน
