ตอนที่ 2,987 : ไร้รอยขีดข่วน!
ต้วนหลิงเทียนที่ใช้ออกด้วยพลังกฏแห่งดินผสานเข้ากับการโจมตีนั้น ไม่ได้ฟาดพลองปะทะกับดาบของเชวียจิงอวี่แต่อย่างไร แต่เลือกจะฟาดเบี่ยงลงไปยังข่ายอัสนีรอบกายเชวียจิงอวี่แทน
นอกจากนั้นร่มที่อยู่ในมือพุทธองค์ร่างทองตัวเขื่องอันปกคลุมไปด้วยไอพลังสีม่วง ก็ขยับไปต้านทานรับดาบอัสนีสีเทาของเชวียจิงอวี่ฉับไวปานสายฟ้า!
“ธาตุดิน?”
ถึงแม้เชวียจิงอวี่จะตกใจไม่น้อยที่เห็นต้วนหลิงเทียนปะทุพลังแห่งกฏธาตุดินออกมาในวินาทีสุดท้าย แต่อย่างไรเสียมันเองก็เสมือนศรที่ปล่อยออกจากเกาทัณฑ์ไปแล้ว
มันไม่มีเวลามากพอให้เปลี่ยนแปลงกระบวนท่าใดๆ
อีกทั้งหากฝืนเปลี่ยนแปลงกระบวนท่า สภาวะพลังไม่พ้นต้องถดถอยด้อยลงกว่าตอนนี้หลายส่วน
เช่นนั้นมันได้แต่กัดฟันลงมือไปทั้งแบบนี้!
“เจ้าเข้าใจพลังกฏแห่งธาตุดินของเจ้า ข้าก็เข้าใจพลังแห่งกฏแห่งธาตุสายฟ้าของข้า…ทั้งวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังที่ข้าใช้ก็ไม่มีทางด้อยไปกว่าเจ้า!!”
“ให้ข้าดู ว่าเจ้าอาศัยความมั่นใจแต่ที่ใดถึงได้คิดแลกกับข้าตรงๆ!!”
วินาทีนี้ สีหน้าของเชวียจิงอวี่ได้เผยรอยยิ้มเย้ยหยันออกมา ราวกับว่าหากต้วนหลิงเทียนเลือกที่จะแลกกับมันแบบนี้ สุดท้ายคนที่เจ็บย่อมเป็นตัวต้วนหลิงเทียนเอง
“ปฐีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน…เจ้าแน่ใจนะว่าสามารถหยุดดาบนั่นของมันได้จริงๆ?”
