ให้ความรู้สึกเสมือนมันอัดแน่นไปด้วยแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว
สุดท้ายพลองยาวในมือต้วนหลิงเทียน ก็ฟาดสวนกับดาบอัสนีสีเทาของเชวียจิงอวี่!
พริบตาต่อมา ในที่สุดพลองยาวของเขาที่ฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราดปานทัณฑ์สวรรค์ ก็ปะทะเข้ากับข่ายพลังอัสนีที่ปกกคลุมไปทั่วร่างของเชวียจิงอวี่!
“หืม!?”
“ต้วนหลิงเทียนผู้นั้น…มันจงใจเบี่ยงพลองไม่ให้ปะทะกับดาบของเชวียจิงอวี่งั้นรึ!?”
“เพ่ย! อย่าบอกนะว่ามันคิดใช้กระบวนท่าตายตกไปตามกันกับเชวียจิงอวี่?”
“คำว่าตายตกไปตามกันของเจ้าก็ออกจะเกินเลยไปหน่อย…อย่างดีก็คงแค่สาหัสทั้งคู่นั่นล่ะ”
“แต่ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ช่างบ้าดีเดือดแท้!”
“ไม่ทราบว่าเชวียจิงอวี่จะเลือกเห็นดีเห็นงามกับ ‘ท่านฟันเราแผลหนึ่งเราฟันท่านกลับแผลหนึ่ง’ เช่นนี้หรือไม่…แต่หากคิดจะถอยตอนนี้ก็เกรงว่าจะไม่ทันแล้ว และหากผลออกมาเป็นมันบาดเจ็บหนักกว่าต้วนหลิงเทียน ก็เสมือนมันแพ้!”
…
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนเสมือนผู้อำมหิตต่อตัว เพราะเขาเลือกจะเบี่ยงพลองไม่ปะทะกับดาบของเชวียจิงอวี่ แตเลือกจะทำร้ายอีกฝ่าย โดยปล่อยให้ดาบอีกฝ่ายทำร้ายตัว!
ฉากบ้าคลั่งดังกล่าวย่อมสร้างความตกใจให้ผู้ที่ชมดูอยู่ไม่น้อย!
“น้องต้วน…”
หวงเจียหลงเองยังอดไม่ได้ที่จะตะลึง
หูหลินอี้ ฮ่องเต้ฝูชิว ไม่เว้นคนอื่นๆโดยรอบก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปตามๆกัน
พวกมันไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนที่เห็นนิ่งๆ ที่จริงกลับดุร้ายขนาดนี้!!
