หูหลินอวี้กวาดตามองไปยังต้วนหลิงเทียนกับคนอื่นทั่วๆ พลางเอ่ยออกเสียงขรึมว่า “กล่าวได้ว่า…ในบรรดาพวกเจ้าทั้ง 9 อาจมีเพียงแค่ 4 ส่วนเท่านั้นที่จักรอดชีวิตกลับมาได้ แต่เป็นธรรมดาว่ายิ่งพลังฝีมือร้ายกาจมากเท่าไหร่ โอกาสรอดก็จะเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น”
“หากพวกเจ้าคิดว่าพลังฝีมือของตัวเองอาจจะสู้ผู้อื่นไม่ได้ ก็พยายามแอบๆและไม่ทำให้ตัวเองเป็นจุดสนใจเสีย”
“แต่เป็นธรรมดาว่าข้าย่อมหวังให้พวกเจ้าเข่นฆ่าผู้อื่น ยังต้องฆ่าให้มากเพื่อทำคะแนนดีๆ…เพราะสุดท้ายแล้วหากพวกเจ้าติดอยู่ในอันดับต้นๆ ย่อมทำให้ 3 ตระกูล 2 นิกายให้ความสำคัญกับพวกเจ้ามากขึ้น เรื่องนี้ล้ววนเป็นผลดีกับอนาคตของพวกเจ้า!”
หูหลินอี้กล่าวต่อ
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนรวมถึงคนอื่นๆ ไม่ได้เชื่อคำพูดนี้ของหูหลินอี้แม้แต่น้อย
และทุกคนรู้ดีว่าไฉนหูหลินอี้ถึงพูดออกมาแบบนี้
เพราะยิ่งทุกคนทำผลงานได้ดีเท่าไหร่ ยิ่งติดอันดับสูงมากแค่ไหน สุดท้ายเมื่อเอาตัวรอดกลับมาได้ในฐานะผู้มีคะแนนเป็นอันดับต้นๆ คนที่จะรับทรัพย์ก้อนโตจาก 3 นิกาย 2 ตระกูล…เห็นทีจะเป็นหูหลินอี้แล้ว!
ยิ่งได้อันดับสูงเท่าไหร่ รางวัลก็จะยิ่งมหาศาลมากขึ้นเท่านั้น
กลับกันหากคะแนนของพวกมันน้อย รางวัลที่หูหลินอี้จะได้ก็ลดน้อยตาม
“เห? นั่นมิใช่สหายเก่าหูที่เดี๋ยวนี้เป็น ‘ฮ่องเต้ฝูชิว’ ผู้ยิ่งใหญ่หรอกหรือ?”
