ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินกล่าวสืบต่อ “โชควาสนาแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงในระนาบเทวโลกนี่เลย ต่อให้เป็นผู้คนในระนาบทวยเทพก็ยังต้องมองเจ้าด้วยความอิจฉาตาร้อน”
“เจ้าคงพอจะทราบแล้วใช่หรือไม่ ว่าพฤกษาเทพกำเนิดชีพนั้นเป็นอะไรที่ถูกทำลายได้ยากมาก…แม้แต่ผู้แข็งแกร่งที่สุดคิดจะทำลายมันก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆ”
“จะมีก็แต่ตอนที่ระนาบทวยเทพโคจรมาปะทะกันเท่านั้น พฤกษาเทพกำเนิดชีพถึงจะได้รับความเสียหาย…และหากมีกิ่งใดแตกหักเพราะการปะทะของระนาบดังกล่าว กิ่งที่ว่าก็จักตกลงสู่ห้วงมิติผันผวน ส่วนเรื่องที่มันจะหายสาบสูญไปในสวรรค์และโลกเลย หรือไปสุ่มโผล่ที่ไหนก็ไม่มีใครบอกได้…”
“โดยปกติแล้วคนที่บังเอิญได้รับกิ่งของพฤกษาเทพกำเนิดชีพมา ก็คือคนที่มีโชควาสนาสูงล้ำจริงๆ…แน่นอนว่ามีบางคนที่บังเอิญพบเจอกิ่งพฤกษาเทพกำเนิดชีพ หากแต่ไม่รู้จักและไม่รู้ถึงคุณค่าของมัน สุดท้ายก็ดันมอบให้ผู้อื่นไปเสียอย่างนั้น…”
“ก็เหมือนกับเจ้าราชาอมตะ 4 รูปอะไรนั่น ที่ฝากมาเข้าประมูลที่ประเทศตันจี้นั่นน่ะ เพราะมันไม่รู้ค่าไงสุดท้ายก็เลยตกมาถึงมือเจ้า!”
พอปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินกล่าวจบ ต้วนหลิงเทียนก็ได้รู้ที่มาที่ไปของกิ่งพฤกษาเทพกำเนิดชีพ
“ปกติแล้วตอนระนาบทวยเทพโคจรมาปะทะกัน จะมีกิ่งของพฤกษาเทพกำเนิดชีพแตกหักและกระจัดกระจายออกมามากหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
