ประโยคสุดท้ายของงปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินามกล่าวนั้น น้ำเสียงของมันฟังแล้วไม่มั่นใจเอาเสียเลย เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ตั้งความหวังไว้สูงอะไรมากมาย
ต้วนหลิงเทียนได้ฟังก็เงียบไปพักหนึ่ง
ผ่านไปสักพัก ต้วนหลิงเทียนค่อยเอ่ยถามเรื่องที่อยากรู้ออกมา “แล้วทำไมระนาบทวยเทพถึงถูกกำหนดไว้ให้มีแค่ 18 ระนาบเล่า? ที่ว่ารองรับได้แค่นี้ มันไม่อาจฝ่าฝืนได้เลยเหรอ?”
“ไม่ได้! นั่นคือข้อจำกัดของสวรรค์และโลก…กฏของสวรรค์และโลกนั้นกำหนดมาแล้วว่าระนาบทวยเทพมีได้ทั้งสิ้น 18 ระนาบเท่านั้น! และมีเพียง 18 ระนาบทวยเทพเท่านั้นที่สามารถดำรงอยู่ในมหาสหัสโลกนี้ได้!!”
ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินกล่าวออกเสียงเข้ม “นี่เป็นดั่งเจตจำนงสวรรค์และโลก ดั่งลิขิตฟ้าที่มิอาจฝ่าฝืน!”
“กฏของสวรรค์และโลก?”
ต้วนหลิงเทียนตกใจไม่น้อย “นั่นมันคืออะไรกันอีก?”
“กฏของสววรรค์และโลกนั้นเป็นดั่งมายา ไร้ผู้ใดกล่าวบอกได้ว่ามันคืออะไรกันแน่ หากแต่มันมีดำรงอยู่จริง…เช่นเดียวกับคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าในระนาบโลกียะ นั่นก็คือส่วนหนึ่งของกฏแห่งสวรรค์และโลก”
“นอกจากนั้นในระนาบเทวโลก เรื่องที่มีน้อยคนนักที่จะฝึกฝนจนกลายเป็นเทพเจ้าได้ ก็เป็นเพราะกฎของสวรรค์และโลกเช่นกัน”
“สำหรับเรื่องการถือกำเนิดของระนาบทวยเทพภายใต้สวรรค์และโลก ที่ได้ถูกกำหนดเอาไว้ว่ามิอาจเกิน 18 ระนาบ ก็คือกฏของสวรรค์และโลกอันสำคัญยิ่ง!”
