“เอาล่ะ กล่าวได้ว่าวัตถุประสงค์การมาประเทศตันจี้ของพวกเราคราวนี้ลุล่วงไปได้ด้วยดี พวกเราก็ควรจะกลับกันได้แล้ว”
จากนั้นหวงเหยี่ยนเฟยก็หันไปมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวเทียนเจ้ากลับไปเตรียมตัวเถอะ…พรุ่งนี้พวกเราจะเดินทางกลับบประเทศฝูชิวกันแต่เช้า!”
“เข้าใจแล้วลุงหวง”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับฟัง
เช้าวันต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็ได้พาหลิวก่วงหลินมาสมทบกับพวกหวงเจียหลง หวงเหยี่ยนเฟยและผู้เฒ่าโม่ จากนั้นก็เดินทางกลับประเทศฝูชิวทันที
ขามาทั้งหมดเลือกจะอาศัยบนแผ่นหลังผู้เฒ่าโม่ที่คืนร่างเดิม และให้ผู้เฒ่าโม่พาเดินทาง
ขากลับก็เป็นเช่นนั้น
อย่างไรก็ตามขากลับนั้นมีความแตกต่างจากตอนขามาอยู่บ้าง เพราะบัดนี้คนได้ลดน้อยลงไปหนึ่ง ซึ่งก็คือไป๋กังที่ออกจากประเทศตันจี้ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน
และไป๋กังที่ออกจากประเทศตันจี้ไปก่อน ก็ไม่ได้กลับไปประเทศฝูชิวแต่อย่างไร แต่เดินทางไปกับไป๋เจิ้นเยว่รองหัวหน้าเผ่าพยัคฆ์เหิน เพื่อกลับไปยังเผ่า
ระหว่างเดินทางกลับ ต้วนหลิงเทียนก็พยายามปรับด่านพลังทั้งทำความเข้าใจความลึกซึ้ง พื้นที่แรงโน้มถ่วง ของกฏแห่งดินผ่านวรยุทธ์อมตะ คุกศิลาทมิฬ
กล่าวได้ว่าหลังบรรลุถึงยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุด ด่านพลังของต้วนหลิงเทียนก็ถือว่ามีความก้าวหน้าขึ้นมาอีกขั้น
และขั้นต่อไป ก็คือขอบเขตขุนนางอมตะแล้ว
