และในระหว่างที่ต้วนหลิงเทียนกับหวงเหยี่ยนเฟยคุยกัน ราคาของยันต์อมตะแห่งกฏ ‘ยันต์ศรอัสนีปะทุ’ ก็ถีบตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็แตะถึงราคา 4,800 ผลึกอมตะระดับสูง
“ยันต์ศรอัสนีปะทุนี่ ดูจากพลังทำลายของมันแล้ว สมควรถูกจอมราชันอมตะผู้หนึ่งสร้างขึ้น…ด้วยพลังอานุภาพของมัน กอปรกับการใช้ได้แค่ครั้งเดียว คงเป็นเรื่องยากที่ราคาประมูลจะเกิน 5,000 ผลึกอมตะระดับสูง”
วินาทีถัดมา คล้ายจะเป็นการยืนยันคำพูดของหวงเหยี่ยนเฟยก็ไม่ปาน เพราะเมื่อราคาประมูลแตะถึง 5,000 ผลึกอมตะระดับสูงแล้ว ก็ไม่มีใครคิดจะประกวดราคาแข่งอีกเลย…
“ถึงแม้ว่ายันต์ศรอัสนีปะทุจะดี แต่เต็มที่ก็มีไว้ให้ลูกหลานพกติดตัวเอาไว้ใช้เท่านั้น…ทั้งมันก็ใช้ได้ครั้งเดียว ในดินแดนพันประเทศ ยันต์อมตะแห่งกฏระดับนี้ สามารถขายออกได้ในราคา 5,000 ผลึกอมตะระดับสูงก็นับว่ามากแล้ว”
“หากยังมีใครคิดเสนอราคาแข่งอีก ไม่พ้นคงโดนลาเตะหัวมาเป็นแน่!”
“5,000 ผลึกอมตะระดับสูง…นับว่าเป็นราคาที่เหมาะกับยันต์ศรอัสนีปะทุแล้วล่ะ”
…
ในโถงประมูล เสียงซุบซิบดังขึ้นทำนองเดียวกัน
“5,000 ผลึกอมตะระดับสูงครั้งที่ 1…”
“5,000 ผลึกอมตะระดับสูงครั้งที่ 2…”
บนเวทีประมูล ชายชราชุดเทาเมื่อเห็นว่าราคานิ่งแล้ว มันก็เริ่มกล่าวนับออกมาด้วยน้ำเสียงท่าทางเฉยเมย “5,000 ผลึกอมตะระดับสูงครั้งที่ 3…”
“ขาย!”
