จะตำราเก่าๆ ม้วนคัมภีร์ ยันต์อมตะเก็บความทรงงจำหรือลูกแก้วเงาลอยก็ดี ต้วนหลิงเทียนกวาดตามองผ่านๆโดยไม่ได้เจาะเจาะอะไร และหากอันไหนสะกิดความสนใจเขา ก็ค่อยเลือกดูชมสิ่งนั้น
“ข้อมูลความลึกซึ้งของกฏต่างๆโดยสังเขป?”
หลังจากมองไปสักพัก สายตาต้วนหลิงเทียนก็ไปสะดุดอยู่กับตำราเก่าๆเล่มหนึ่ง สภาพของมันแลแล้วท่าทางจะผ่านวันเวลามาเนิ่นนาน ทว่าหัวข้อที่เขียนบอกไว้ กลับทำให้เขารู้สึกสนใจจนอดเอื้อมมือไปหยิบมาพลิกดูไม่ได้
“หืม?”
หลังจากหยิบตำราดังกล่าวขึ้นมาพลิกดู ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เพราะนอกกจากหน้าปกแล้ว ด้านในแทบไม่มีหน้าไหนมีสภาพสมบูรณ์พร้อม หากไม่ขาดแหว่ง ปลวกแทะ หมึกที่เขียนก็เลือนจนอ่านไม่รู้ความ
กระทั่งที่อนาถาหน่อยหน้ากระดาษบางหน้าก็ขาดแหว่งไปจนเหลือแค่หัวข้อให้ชมดูตาละห้อย
อย่างไรก็ตามแม้ตำราแล่มนี้จะเก่าและทรุดโทรมเต็มที แต่ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆพลิกอ่านด้วยความสนใจ เพราะเขาพบว่าตำราเล่มนี้ได้จดบันทึกความลึกซึ้งของกฏต่างๆเอาไว้
ตัวอย่างเช่นความลึกซึ้งของกฏแห่งดิน ก็มีบันทึกไว้เช่นกัน
