ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน กล่าวออกด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “และหากใครที่หัวทึบไหวพริบปฏิภาณต่ำตม เผลอๆกระทั่งความลึกซึ้งอย่างความหมายพื้นฐานแห่งธาตุ ชั่วชีวิตพวกมันก็ไม่อาจทำความเข้าใจได้ด้วยซ้ำ…และคนจำพวกนี้ก็เสมือนถูกลิขิตให้ไร้วันเข้าถึงพลังแห่งกฏไปชั่วกาล!!”
“อะไร? ช่วยให้ข้าเข้าใจได้ในเวลาชั่วข้ามคืน!?”
ใจต้วนหลิงเทียนสะท้านไปทันใด
เพราะฟังจากที่ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินกล่าว ไม่ได้หมายความว่า…
ก่อนที่การประมูลของราชวงศ์ประเทศตันจี้จะเริ่มขึ้นหัวค่ำพรุ่งนี้ ด้วยมีปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินช่วยเหลือ เขาจะสามารถเข้าใจความลึกซึ้งแรกอย่าง ‘ความหมายพื้นฐาน’ ของธาตุดินได้แล้วงั้นเหรอ!?
แต่…
ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินจะมีความสามารถเลิศล้ำถึงขนาดนั้นจริงๆ?
“เข้าใจความหมายพื้นฐานในเวลาชั่วข้ามคืน…นี่เจ้าคงไม่ได้กำลังล้อข้าเล่นอยู่หรอกนะ?”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะถามปฐพีเทพแรกกำเนิดด้วยความแคลงใจ
“อุบ๊ะ! เจ้าคิดว่าข้าพูดโอ้อวดรึไงหา…เพ่ย! พรุ่งนี้เดี๋ยวรู้เรื่อง!!”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงคลางแคลงสงสัยของต้วนหลิงเทียน ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินก็รู้สึกขุ่นขึ้งไม่น้อย เพราะอีกฝ่ายทำราวกับมันเป็นเด็กน้อยไร้ความน่าเชื่อถือ “ตอนนี้เจ้าผ่อนคลายร่างกายเสีย อย่าเกร็ง! ทำจิตให้ว่าง แล้วก็ปล่อยสำนึกเทวะให้แผ่ออกมาอย่างอิสระล่องลอยไปไม่ต้องกำหนดเสีย…”