ตอนที่ 2,968 : สายตาคับแคบเกินไป
หลังสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้กับหวงเจียหลงได้สักพัก ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจหมดจด ว่าเวทย์พลังระดับราชาธาตุลมอย่างประทับเมฆาวายุของหวงเจียหลงนั้นทำอะไรได้บ้าง
“น้องต้วน…หรือพวกเราพยายามหาหนทางแลกเปลี่ยนวรยุทธ์อมตะของท่านกับเวทย์พลังของข้าดี? ท่านส่งวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินนั่นมา แล้วข้าจะมอบเวทย์พลังระดับราชาธาตุลมให้ท่าน?”
จนถึงตอนนี้หวงเจียหลงยังเข้าใจไปว่าต้วนหลิงเทียนจงใจมอบเวทย์พลังระดับราชาธาตุลมให้มัน ก็เลยหันไปเลือกวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินแบบนั้น
“ไม่ต้องหรอก…อีกอย่างถึงจะแลกตอนนี้ก็ทำไม่ได้แล้วล่ะพี่เจียหลง ข้าท่านล้วนใช้ยันต์อมตะเก็บความทรงจำไปแล้วนี่นา จะบากหน้าไปขอถึงเผ่าพยัคฆ์เหินอีกชุดก็ไม่เข้าท่ากระมัง”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มเจื่อนๆ พลางส่ายหัวไปมา “พี่เจียหลง วรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินนี้…เป็นข้าอยากได้มันจริงๆไม่ได้เกี่ยวอะไรกับท่านเลย”
“น้องต้วนถึงข้าจะไม่เคยมีวรยุทธ์อมตะหรือเวทย์พลังงระดับราชาไว้ฝึกปรือ แต่มีคำหนึ่งกล่าวไว้ ไม่เคยกินหมูก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นหมูวิ่ง…”
