ฟังจากวาจาของหวงเจียหลงแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันพยายามจะโน้มน้าวให้ต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนใจ และหาหนทางแลกเปลี่ยนวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินกับเวทย์พลังระดับราชาะตุลมของมันให้จงได้ ถึงแม้การคิดจะทำแบบนี้ก็คือการบากหน้าไปขอถึงเผ่าพยัคฆ์เหินก็ตามที…
“พี่เจียหลง”
ได้ยินวาจาโน้มน้าวของหวงเจียหลง ต้วนหลิงเทียนก็ยิ้มบางๆพลางกล่าวว่า “ข้าตั้งใจจะเอาดีในกฏแห่งดินจริงๆ ต่อให้วันหน้าข้ามีโอกาสเปลี่ยนไปศึกษากฏแห่งลม แต่ข้าก็ไม่คิดจะละทิ้งกฏแห่งดินไปเลือกกฏแห่งลมหรอก”
“นอกจากนี้ไม่มีใครสามารถพูดได้ว่ากฏแห่งดินนั้นต้องอ่อนด้อยกว่ากฏแห่งลมเสมอไป…หรือท่านจะบอกข้าว่า หากคนสองคนที่มีด่านพลังฝึกปรือเท่ากัน แต่ผู้แตกฉานความลึกซึ้งทั้งหมดในกฏแห่งดิน จะต้องอ่อนด้อยกว่าผู้ที่แตกฉานในความลึกซึงทั้งหมดของกฏแห่งลมเสมอไป?”
“อันที่จริงแล้วกฏไม่สำคัญ…สำคัญที่คนใช้กฏ!”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
และประโยคสุดท้ายนั้น เป็นเขาได้ยินปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินที่กำลังบ่นหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปเมื่อครู่หยกๆ และเขาเห็นว่ามันฟังแล้วเข้าทีดี จึงหยิบยืมมากล่าวให้หวงเจียหลงฟัง
เป็นธรรมดาว่าเขาเห็นด้วยกับวาจาประโยคดังกล่าวของปฐพีเทพแรกกำเนิด!
นอกจากนั้นเขายังรู้ดีว่าไฉนหวงเจียหลงถึงมีความคิดแบบนี้ ทั้งหมดเพราะหวงเจียหลงถูกปลูกฝังมาผิดๆ ทำให้เชื่อและฝังหัวมานานแล้วว่ากฏแห่งดินอ่อนด้อยกว่ากฏแห่งลม…
