และจังหวะนี้ไม่ว่าใครก็คิดว่าที่ต้วนหลิงเทียนตัดสินใจเลือกไปแบบนั้น เป็นเพราะคิดมอบเวทย์พลังระดับราชาธาตุลมให้หวงเจียหลง!
“เจ้าหนู เจ้าคิดให้ดี…”
ไป๋เจิ้นเยว่มองจ้องต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวเตือนออกมาเสียงขรึม “ถึงแม้ว่าวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดิน ที่เจ้าเคยรู้มานั้นจะมีกฏแห่งธาตุดินที่ส่งเสริมเรื่องการโจมตีกับท่าร่างอยู่บ้าง แต่อย่างไรเสียก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินส่วนใหญ่ ค่อนข้างจะเน้นหนักไปในของการป้องกันและสนับสนุน…”
“และข้าขอกล่าวบอกเจ้าไว้ตรงนี้เลย ว่าวรยุทธ์อมตะระดับราชาธาตุดินที่ข้ามีนั้น มันค่อนข้างเน้นหนักไปในแง่ของการสนับสนุนมากกว่าด้านใด”
ไป่เจิ้นเยว่กล่าว
“ห๊ะ! ไอ้พวกนี้มันมิชอบกฏแห่งดินรึ!? แม้กฏแห่งดินจะมีความลึกซึ้งไม่กี่ข้อที่ส่งเสริมการโจมตี แต่หากไถ่ถามถึงพลังอำนาจของกฏแห่งดินข้อที่ส่งเสริมเรื่องการโจมตีแล้ว ข้าบอกได้เลยว่ามันทรงพลังไม่ใช่ชั่ว ยังสามารถทัดเทียมกับผู้อื่นได้อย่างไม่เสียเปรียบ ยังมีพลังหนักหน่วงเป็นอันดับต้นๆด้วยซ้ำ!!”
เสียงเด็กชายวัยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมของปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินดังขึ้นในร่างต้วนหลิงเทียนด้วยความขุ่นขึ้ง มันอดไม่ได้ที่จะมีโมโหขึ้นมาที่พบว่าพวกไป๋เจิ้นเยว่และคนอื่นๆดูแคลนกฏแห่งธาตุดิน!
