เสียงของเด็กน้อยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมดังขึ้นอีกครั้ง และเท่าที่ฟังดูแล้ว คล้ายมันจะพึงพอใจร่างกายต้วนหลิงเทียนเป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันยังกล่าวทำนองคิดขับไล่เพลิงเทพโกลาหลกับทองเทพสุดลี้ลับออกไป เพื่อจะได้อยู่ในร่างเขาแค่คนเดียว
“โฮ่…เจ้าหนูนี่นับว่าห้าวหาญไม่เบา! ถึงกับกล้าหาเรื่องกับพวกเราทั้งคู่พร้อมกัน…ทารกน้อยเอย หากข้าไม่ทำให้เจ้าทรมานสักหน่อย เจ้าคงไม่รู้กระมังว่าเจ้ากำลังหาเรื่องกับผู้ใดอยู่…”
เสียงของเพลิงเทพโกลาหลดังขึ้น ฟังแล้วยังดูคล้ายสนุกสนานไม่น้อย “ทองเทพสุดลี้ลับ ดูเหมือนเราท่านจำต้องผนึกกำลังกันอีกครา…”
“ข้าก็ว่างั้น”
สิ้นเสียงชราที่แลคล้ายสนุกสนาน เสียงขรึมของทองเทพสุดลี้ลับก็ดังขึ้น
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนที่ส่องภายในชมดูเรื่องราวภายในร่าง ก็พบว่าปรากฏพลังสีเทาพวยพุ่งออกมาจากเพลิงเทพโกลาหล พร้อมพลังสีทองที่แผ่ซ่านออกมาจากทองเทพสุดลี้ลับ กำลังม้วนผสานดั่งมังกรคู่ผกผันพุ่งไปยังกระดูกต้นแขนด้านขวาของเขา
กล่าวให้ชัดพวกมันพุ่งไปยังกระดองเต๋าเล็กจิ๋วที่ผสานหลอมรวมกับกระดูกต้นแขนขวาของเขา
และเมื่อพลังที่รวมผสานพัวพันไปดั่งมังกรคู่ผกผันกำลังจะพุ่งเข้าสู่กระดองเต่าเล็กจิ๋วนั่น เขาก็เห็นว่ากระดองเต่าเล็กจิ๋วได้เปล่งพลังสีเหลืองออกมาปกคลุมไว้ทั่วตัวกระดอง ลวดลายบนกระดองยังเรืองสว่าขึ้นมาเจิดจ้า
