ตอนที่ 2,960 : บังคับซื้อขาย?
วู้ม! วู้ม! วู้ม! วู้ม! วู้ม!
…
เพียงเวลาทั่วพริบตา ทั่วทั้งร้านก็ถูกกลิ่นอายแหลมคมอันเยียบเย็นหนึ่งปกคลุมไปทั่ว
และต้นตอของกลิ่นอายแหลมคมแสนเยียบเย็นนั่น ก็แผ่กำจายออกมาจากหินดิบทรงกระบี่ที่บัดนี้ส่วนปลายได้ถูกพลังของต้วนหลิงเทียนป่นทำลายไปบางส่วน
อย่างไรก็ตามกลิ่นอายคมกล้าแสนยะเยยือกที่แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วร้าน พริบตาก็เริ่มสลายหายไป ก่อนที่จะอันตรธานสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาอันสั้น
อย่างไรก็ตามความไม่ธรรมดาของมัน ก็ถูกผู้คนตระหนักถึงเรียบร้อยแล้ว
จังหวะนี้แม้แต่ความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นตอนเจ้าเมืองน้อยเมืองฝูเจี้ยนเปิดหินดิบได้กระบี่อมตะระดับราชา ยังกลับกลายเป็นความเคลื่อนไหวอันเล็กจ้อยไปทันที เมื่อเทียบกับกลิ่นอายคมกล้าหาใดเปรียบที่ฟุ้งตลบออกมาเมื่อครู่ หลังต้วนหลิงเทียนเริ่มป่นทำลายหินดิบไปบางส่วน
และในบรรดาคนที่อยู่ในร้านทั้งหมด ก็เป็นต้วนหลิงเทียนที่ดึงสติกลับมาได้ก่อนใคร ลูกตาหดหยีลงเล็กน้อย เผยให้เห็นความประหลาดใจอยู่บ้าง
ส่วนคนที่เหลือนั้นตกตะลึงอึ้งไปอยู่นานกว่าฟื้นคืนสติ
สาเหตุที่ไฉนต้วนหลิงเทียนถึงสามารถฟื้นคืนสติได้ฉับไว คล้ายไม่ได้ตกใจอะไรมากมายนัก เพราะกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาเมื่อครู่ เขาคุ้นเคยกับพวกมันดี…มันเหมือนกับกลิ่นอายของอุปกรณ์อมตะที่เขาครอบครองอยู่ 3 ชิ้น
ตอนนี้เขามีอุปกรณ์อมตะระดับจอมราชันอยู่ในมือทั้งสิ้น 3 ชิ้น
