วาจาต่อมาของหวงเจียหลงทำให้ต้วนหลิงเทียนตระหนักว่าการพนันหินในระนาบเทวโลกยังมีความต่างจากการพนันหินบนโลกมนุษย์อยู่บ้าง
ก็อย่างเช่นที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ บางทีอาจมีหินพนัน ‘ห่มหนังแกะ’ ที่ถูกจงใจสร้างขึ้นมาหลอก โดยใช้เศษหยกหรือแร่ล้ำค่ามาฉาบทาไว้อย่างแนบเนียนเป็นธรรมชาติเพื่อล่อลวง
เนื่องเพราะหากผู้ที่สังเกตเห็นจะเดาได้ว่ามันมีหยกล้ำค่าอยู่ เช่นนั้นเมื่อซื้อมาตัดเปิดก็จะทำเงินได้
แน่นอนว่าหลังตัดเปิดออกมาแล้ว หินพนันห่มหนังแกะเหล่านี้ ก็ย่อมมีเพียงชั้นเศษหยกที่เบาบางยิ่งกว่ากระดาษไร้ซึ่งราคาค่างวดอันใด ผู้ที่จ่ายราคามหาศาลซื้อมาก็จำต้องกระอักเลือดเพราะความเจ็บใจ
และสาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะโลกที่เขาเคยอาศัยอยู่ในชาติก่อน ผู้คนที่พนันหินไร้ซึ่งสำนึกเทวะ ย่อมไม่มีทางล่วงรู้ได้เลยว่าสิ่งที่โผล่มาวับแวมๆนั่นเป็นก้อนหยกจริงหรือไม่ ยิ่งไม่มีทางล่วงรู้ภายในอะไรได้แม้แต่น้อย
ส่วนในระนาบเทวโลก แม้การพนันหินจะมีลักษณะทำนองเดียวกัน หากแต่หินดิบที่นำมาใช้พนันหินนั้น จำต้องถูกห่อหุ้มมิดชิดและไม่อาจตรวจสอบใดๆได้เลย หาไม่แล้วหากมีรอยบิ่นหรืออะไรแม้แต่เล็กน้อย สำนึกเทวะก็ย่อมชำแรกแทรกผ่านไปตรวจสอบภายในได้ทันที
“เจียหลง แล้วปกติภายในหินดิบนี่มันมีอะไรอยู่งั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
