เพราะในสายตาของฮ่องเต้ฝูชิวแล้ว ต้วนหลิงเทียนเป็นคนที่กำลังจะนำผลประโยชน์อันมหาศาลมาให้มัน เช่นนั้นมันจึงเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียนเป็นอย่างมาก
หรืออย่างน้อยๆมันก็ต้องปกป้องคุ้มครองต้วนหลิงเทียนให้อยู่รอดปลอดภัย จนกว่าต้วนหลิงเทียนจะทำประโยชน์ให้มันได้
วันก่อนต้วนหลิงเทียนได้ส่งยันต์อมตะสื่อสารทางวิญญาณให้หลิวก่วงหลิน 3 ชิ้น
และตอนนี้หลิวก่วงหลินก็คืนให้ต้วนหลิงเทียนทั้งหมด เพราะวันนั้นมันไม่รู้ค่าก็เลยรับมาอย่างไม่คิดอะไร
“เจ้าเก็บไว้เถอะ…ข้ายังมีอีกตั้ง 6 ชิ้น”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้รับยันต์อมตะสื่อสารที่หลิวก่วงหลินส่งคืนให้แต่อย่างไร แค่บอกให้อีกฝ่ายเก็บไว้เท่านั้น จากนั้นก็หันไปมองหวงเจียหลง “เจ้าเมืองน้อย…”
“น้องต้วน ข้าว่าท่านเลิกเรียกหาข้าว่าเจ้าเมืองน้อยเหมือนคนอื่นเถอะ…เรียกข้าว่าเจียหลงก็ได้”
ทว่าต้วนหลิงเทียนพูดจะเปิดปากพูดได้ไม่ทันไร หวงเจียหลงก็ยกมือขึ้นขัดคำต้วนหลิงเทียนเสียก่อน จากนั้นก็กล่าวออกมาด้วยสายตาเผยประกายมุ่งหวังวาบหนึ่ง “เว้นเสียแต่…น้องต้วนยังไม่เห็นข้าเป็นสหาย”
“พี่เจียหลง”
เห็นสายตาวับวาวแฝงความมุ่งหวังของหวงเจียหลง ต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนคำเรียกหาอีกฝ่าย ขณะเดียวกันก็กล่าวออกไปตรงๆ “ในเมื่อท่านได้รับยันต์อมตะสื่อสารของข้าแล้ว ท่านคงรู้แล้วว่าตอนนี้ข้าต้องการอะไร…”
“เช่นนั้นท่านพอจะมีเบาะแสของไส้เดือนฝอยทองบ้างหรือไม่?”
