ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองหลิวก่วงหลินพลางออกปากว่า “หลังจากนี้เจ้าช่วยไปตระเวนตามร้านโอสถเพื่อหาซื้อวัตถุดิบสมุนไพรบางอย่างให้ข้าหน่อย…หากร้านในเมืองหลวงไม่มีขายแล้วจริงๆ ข้าค่อยหาทางอื่น”
จากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็เริ่มเอ่ยรายชื่อวัตถุดิบสมุนไพรที่เขาต้องการออกมาให้หลิวก่วงหลินฟังทันที
ในฐานะที่เป็นขุนนางอมตะแล้ว หลิวก่วงหลินเพียงฟังรอบเดียวก็สามารถจดจำได้ง่ายดายๆ พอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบ มันก็ลาจากไปดำเนินการทันที
“ตราบใดที่ข้าหลอมโอสถเฉียนจินได้สำเร็จ ข้าก็สามารถทะลวงถึงขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดได้ทันที!”
“หลังจากนั้นระหว่างรอให้ถึงเวลาเข้าร่วมแดนสรรค์ใต้โบราณ ก็คงสามารถปรับด่านพลังขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดให้มั่นคงได้พอดี”
“สุดท้ายแล้วการทะลวงด่านพลังโดยใช้โอสถ ก็ทำให้ด่านพลังไม่เสถียร จำต้องใช้เวลาปรับพลังทั้งควบแน่นพลังอยู่บ้าง”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพึมพำกับตัวเบาๆหลังหลิวก่วงหลินจากไปได้สักพัก
โอสถเฉียนจินนั้นเป็นโอสถอมตะระดับสูงที่ค่อนข้างพิเศษ และหลอมได้ยากเย็นกว่าโอสถหลัวเทียนหลายขุม กระทั่งต่อหน้าโอสถเฉียนจินแล้ว โอสถหลัวเทียนก็หลอมง่ายไม่ต่าอะไรจากเม็ดยาทั่วไป…