พอได้ยินคำพูดดังกล่าวของเซียนอมตะหนามม่วง ลี่เฟยก็นึกถึงช่วงแรกๆที่นางถูกจับไปยังดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว และพลังวิญญาณฟ้าดินที่นั่น มันทรงพลังเหนือล้ำยิ่งกว่าระนาบเทวโลกไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ กระทั่งให้เซียนอมตะไปพบเจอกะทันหันยังไม่แน่ว่าจะปรับตัวได้ เช่นนั้นจะนับประสาอะไรกับคนที่มาจากระนาบโลกียะเช่นนาง
ทำให้ช่วงแรกๆที่นางไปถึงดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพนั้น นางรู้สึกอัดอัดราวกับบรรยากาศโดยรอบจะบีบคั้นนางให้ตาย อีกทั้งชีพจรพลังในร่างคล้ายอุดตันไม่อาจดูดซับบ่มเพาะพลังอะไรได้เลย
ทว่าหลังจากนั้นไม่นานนางก็เริ่มปรับตัวได้ ขณะเดียวกันเมื่อเริ่มดูดซับพลังบ่มเพาะได้อีกครั้ง ด่านพลังของนางก็ก้าวหน้าว่องไวขึ้นกว่าเดิมมาก
ขณะเดียวกัน ก็ไม่ใช่แค่นางคนเดียว แต่ยังเป็นทุกคนที่อยู่รอบกายนางที่ถูกจับมาจากระนาบเซียนและมาใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ ทุกคนพบว่าร่างกายตัวเองบังเกิดความเปลี่ยนแปลงไปครั้งยิ่งใหญ่เหมือนกันหมด!
เป็นธรรมดาว่าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีแต่ประโยชน์ ไร้โทษอันใด
มาตอนนี้ลี่เฟยเองก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว
เหตุผลที่ไฉนนางถึงเข้าตาเซียนอมตะหนามม่วง และถูกเลือกให้เป็นผู้สืบทอดแบบนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะนางเคยใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ จนทั่วร่างเสมือนได้รับการขัดเกลาชำระจนแปรเปลี่ยนไปแล้วนั่นเอง!
