ตอนที่ 2,930 : ประเทศฝูชิว
ต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่คิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งฮ่วนเอ๋อจะไปจากเขาในลักษณะนี้ เขาจึงไม่มีลูกแก้ววิญญาณของฮ่วนเอ๋อเก็บไว้เลย
“เจ้าพาข้าย้อนกลับไป ปูพรมค้นหาพื้นที่ตะเข็บชายแดนรอยต่อภาคกลางให้ทั่วๆเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนหันไปกล่าวกับหลิวก่วงหลินเสียงหนัก สองตาบัดนี้ยังเริ่มแดงก่ำขึ้นมา
“ขอรับนายท่าน!”
หลังสบตากับต้วนหลิงเทียนปราดหนึ่ง หลิวก่วงหลินก็เร่งก้มหน้าหลบตา ขานรับคำอย่างอย่างเชื่อฟังและเริ่มออกเดินทางทันที เพราะมันก็สัมผัสได้ถึงความกังวลของต้วนหลิงเทียนชัดเจน
และตอนนี้มันยังตระหนักถึงน้ำหนักแม่นางฮ่วนเอ๋อในใจนายท่านของมันชัดเจน
“นายท่าน…ข้าต้องขออภัยด้วย”
หลังจากพาต้วนหลิงเทียนออกตระเวนหาฮ่วนเอ๋อไปได้สักพัก หลิวก่วงหลินก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวขอขมาออกมาด้วยความรู้สึกผิด
“เรื่องมันผ่านไปแล้ว เจ้าจะขอโทษไปให้มันได้อะไรขึ้นมา ที่สำคัญเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความผิดของเจ้าแต่แรก เพราะเจ้าเองก็ไม่อาจทำอะไรได้ ฮ่วนเอ๋อก็มีนิสัยแน่วแน่เด็ดเดี่ยวนัก เมื่อนางตัดสินใจแล้วนางย่อมทำได้ทุกอย่าง”
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะกังวลเรื่องความปลอดภัยของฮ่วนเอ๋อ แต่เขาก็ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลที่จะไปลงกับคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เขาจึงไม่คิดโทษหลิวก่วงหลินแม้แต่น้อย
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน หลิวก่วงหลินก็รู้สึกสะท้านในใจ ยิ่งมายิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น
