อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้คิดมากอะไรกับเรื่องนี้ และเชื่อว่าอีกไม่นานฮ่วนเอ๋อก็ต้องสงบสติอารมณ์ลงได้เป็นธรรมดา
หลังจากนั้นหลิวก่วงหลินที่พึ่งทะลวงถึงขุนนางอมตะ 1 ต้นกำเนิดได้เป็นผลสำเร็จ ก็ได้หอบหิ้วต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเดินทาง ไม่เพียงแต่ความเร็วในการเดินทางจะเพิ่มพูนขึ้นกว่าเดิม แต่ยังไม่มีใครปรากฏตัวออกมาปล้นชิงพวกเขาระหว่างเดินทางออกจากพื้นที่ชายแดนอีกเลย
ถึงแม้ว่าในพื้นชายแดนอาจจะยังมีตัวตนขอบเขตขุนนางอมตะที่ผันตัวเป็นโจรปล้นชิงบ้าง แต่ตัวตนเหล่านี้มีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย
อีกทั้งเส้นทางที่เชื่อมระหว่างพื้นที่ชายแดนกับภาคกลาง มีผู้คนสัญจรไปมาน้อยเหลือเกิน ต่อให้จะมีโจรขอบเขตขุนนางอมตะดำรงอยู่จริงๆ พวกมันก็ไม่คิดจะเลือกมาหากินแถบนี้
วันเวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
ไม่กี่เดือนผันผ่านไป ดุจเวลาชั่วลัดนิ้วมือ
‘ในที่สุดก็มาถึงก้าวสุดท้าย…ขอเพียงทะลวงจุดรอคอยนี้ได้ ข้าก็จะบรรลุถึงยอดเซียนยอมตะขั้นปฐพีได้สำเร็จราบรื่น!’
ต้วนหลิงเทียนที่บ่มเพาะพลังอยู่สูดอากาศเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มโคจรพลังในร่างเร็วรี่ สั่งสมพลังเตรียมทะลวงด่าน!
ขณะเดียวกันโอสถหลัวเทียนในร่างต้วนหลิงเทียนก็ถูกดูดซับเร็วไว กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดโคจรไปตามแนวทางเคล็ดอมตะ ไท่อี้สุดลี้ลับ! มวลพลังโคจรหมุนวนรอบแล้รอบเล่า แต่ละรอบพลังยังเพิ่มพูนมากขึ้นทุกขณะ!!
ราวๆครึ่งเดือนต่อมา
