ตอนนี้แม้มันจะอยู่เฉยๆหากแต่กลิ่นอายพลังทั่วร่างของมัน ก็ไม่ต่างอะไรจากกลิ่นอายพลังของชายวัยกลางคนร่างเตี้ยที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าไปก่อนหน้าเลย
และหลังจากที่ลืมตาขึ้นมา สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เผยความยินดีออกมาอย่างถึงที่สุด
“ยินดีกับเจ้าด้วย”
“ดูท่าเจ้าคงรอวันนี้มานานแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนมองชายวัยกลางคนอย่างสงบ เอ่ยถามเสียงเรียบ
“ขอบคุณใต้เท้าที่ส่งเสริม!”
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียนย ชายวัยกลางคนก็เร่งคุกเข่าลงกลางหาว ประสานมือโค้งคารวะให้ต้วนหลิงเทียนอย่างนอบน้อม “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตข้า หลิวก่วงหลิน เป็นของใต้เท้า!”
“ขอเพียงใต้เท้าเมตตาให้ข้าหลิวก่วงหลินติดตามรับใช้ ข้าน้อยยินดีเป็นทาสของใต้เท้า รับใช้ใต้เท้าดั่งม้าลาด้วยใจภักดี ไม่มีวันคิดคดทรยศ!”
หลิวก่วงหลินนั้นติดค้างอยู่ในขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดมาหลายปีดีดักแล้ว แต่มันกลับไม่อาจทะลวงผ่านด่านพลังได้เสียที
ไม่ใช่ว่าศักยภาพและพรสวรรค์ของมันจะย่ำแย่ แต่เพราะมันไม่มีเคล็ดอมตะระดับขุนนางไว้ฝึกปรือ
หากพรสวรรค์และศักยภาพไม่สูงมากพอ ย่อมเป็นเรื่องราวอันยากเย็นนัก หากคิดใช้เคล็ดอมตะระดับสวรรค์ บ่มเพาะพลังให้ทะลวงผ่านไปถึงขอบเขตพลังขุนนางอมตะ
เช่นเดียวกับพี่ใหญ่ของมัน ชายวัยกลางคนร่างเตี้ยที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าทิ้งไป อีกฝ่ายก็คิดอยู่ในขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดนานหลายพันปี ก่อนที่จะสามารถทะลวงผ่านไปได้ในที่สุด
