กล่าวได้ว่าเขาเหลือโอกาสใช้มันได้อีกแค่ 2 ครั้งเท่านั้น
‘ทุกคนที่ข้าพบเจอก่อนหน้า ส่วนใหญ่ล้วนมีระดับพลังอ่อนด้อยยิ่งกว่าราชาอมตะมาก ทำให้ยามลงมือไม่จำเป็นต้องใช้พลังอะไรมากมาย’
ต้วนหลิงเทียนรู้ดีแก่ใจว่าไฉนที่พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างกายของเขายังเหลืออยู่มากพอสมควรนั้น เป็นเพราะเขาไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจอะไร
หากเขาเจอศัตรูที่อยู่ด้อยกว่าระดับพลังที่มีไม่มากล่ะก็ เกรงวว่าถึงจะเข่นฆ่าอีกฝ่ายได้ พลังก็ถูกใช้ไปเกือบหมดแน่
และหากเป็นศัตรูที่มีระดับพลังใกล้เคียงกับพลังที่เขามีในตอนนี้จริงๆ เกรงว่าปะทะกันไปไม่กี่กระบวน พอระดับพลังเขาถดทอยน้อยลง อีกฝ่ายไม่พ้นต้องพลิกกลับมาเป็นฝ่ายฆ่าเขาได้แทน!
เนื่องจากพลังที่ได้รับจากอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลือง มันใช้แล้วหมดไป ไม่อาจดำรงอยู่ได้ตลอด…
‘พลังจากอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลือง เว้นเสียแต่จะเจอศัตรูที่สามารถบดขยี้มันได้ไม่ยาก…ไม่งั้นหากยิ่งฆ่ายากจนเสียเวลาลงมือมากขึ้นเท่าไหร่ พลังก็ยิ่งลดลงมากขึ้นเท่านั้น แถมอัตราที่ลดลงยังน่ากลัวอีกด้วย’
‘นอกจากนั้นถึงจะเป็นศัตรูที่สามารถบดขยี้ได้ แต่ถ้าระดับพังมันสูงถึงขั้น พลังที่ต้องจ่ายออกก็ยังไม่ใช่น้อยๆอยู่ดี’
ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ดีแก่ใจ ว่าที่เขาสามารถประหยัดพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างเอาไว้ได้ และเหมือนจะใช้ได้นานแบบนี้ ทั้งหมดเพราะศัตรูมันกระจอกเกินไป
