ด้วยความสำเร็จอันเกินจริงของต้วนหลิงเทียนกับข้อมูลสำคัญที่นึกขึ้นได้ เหล่าศิษย์และอาวุโสของนิกายอมตะสือหังเหล่านี้ก็เริ่มคาดเดาไปในแนวทางอภินิหารแนวทางหนึ่ง…
ต้วนหลิงเทียนอาจเป็นตัวตนที่กลับชาติมาเกิดใหม่!
หาไม่แล้ว เป็นไปได้เหรอที่อายุไม่ถึงร้อยปีแล้วจะบรรลุความสำเร็จระดับนี้?
ในขณะที่เหล่าศิษย์และอาวุโสของนิกายอมตะสือหังพากันสนทนากันอย่างออกรส จนไม่ต่างอะไรจากตลาดสดยามเช้า หนานกงซิ่ว ประมุขนิกายอมตะสือหัง ก็พาลุ่ยหลัวมาถึงสถานที่กักขังมู่หรงปิงในที่สุด
ซัววว!!
วู้มมม!
…
ด้วยการลงมือของหนานกงซิ่ว ค่ายกลที่ปิดกั้นรอบบ้านลานทรุดโทรมที่มู่หรปิงอาศัยอยู่ ก็ถูกนางคลายออกได้ไม่ยาก
“ศิษย์พี่หญิงสาม!”
ทันทีที่ค่ายกลปิดกั้นสลายตัว ลุ่ยหลัวก็วิ่งเข้าไปในบ้าน ก่อนจะโดดกอดมู่หรงปิงราวลูกหมี
“ลุ่ยหลัว…อาจารย์ป้าประมุข?”
มองไปยังดรุณีน้อยชุดเขียวที่กอดนางราวลูกหมี กับหนานกงซิ่วที่ค่อยๆเดินเข้ามา แวตาของมู่หรงปิงก็ฉายให้เห็นความสับสนไม่น้อย
เรียกว่ามู่หรงปิงงุนงงทั้งไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เลย
เดิมทีนางคิดว่าหลังจากต้วนหลิงเทียนล่าถอยกลับไป 9 ใน 10 ไม่พ้นอาจารย์ของนางต้องเร่งรุดมาสำเร็จโทษนางแน่
แต่ไม่คิดเลยว่านางที่รอรับการตัดสินชะตาจากอาจารย์ คนแรกที่พบเจอจะเป็นลุ่ยหลัว กับอาจารย์ป้าประมุขที่ไม่ต่างอะไรกับมารดาแทๆของนางอีกคน!
