“หรือว่าจะเป็นนอุปกรณ์อมตะระดับราชาด้วย?!”
“ไม่ผิดแน่ อาศัยอุปกรณ์อมตะรดับขุนนาง ไม่อาจแผ่กลิ่นอายพลังลี้ลับเช่นนี้ออกมาได้!”
…
คนของนิกายอมตะสือหังที่ชมดูเรื่องราวกันอยู่ เห็นกันชัดถนัดตา ว่าในขณะที่หนานกงซิ่วกับหลินหรูหยิบอุปกรณ์อมตะระดับราชาออกมาใช้ ในมือของชายหนุ่มชุดม่วงก็ปรากฏอุปกรณ์อมตะขึ้นมาถือไว้ชิ้นหนึ่ง
อุปกรณ์อมตะที่ว่าเป็นร่มคันหนึ่ง อันมีลวดลายแปลกๆวาดเขียนเอาไว้ และบริเวณด้ามจับยังมีอักขระโบราณสลักเขียนเอาไว้ด้วย
และทันทีที่ร่มประหลาดในมือของชายหนุ่มชุดม่วงคลี่กางออก ไม่ทราบอีกฝ่ายใช้พลังโยกย้ายตั้งแต่ตอนไหน หากแต่ร่มประหลาดดังกล่าวกลับไปผุดโผล่อยู่ในฝ่ามือของพุทธองค์สีทองตัวเขื่อนอย่างน่าฉงน!
และทันทีที่ร่มประหลาดดังกล่าวไปผุดโผล่ในมือของพุทธองค์ร่างทองตัวเขื่อง ตัวร่มก็ถูกปกคลุมไปด้วยม่านแสงสีทอง นอกจากนั้นยังมีไอพลังสีม่วงอาบไล้ชโลมไปทั่วๆ!
วู้มมม!!
ทันใดนั้นเองแสงลีลับที่เรืองสว่างออกมาทั่วตัวร่มเอง ก็เริ่มสาดส่องออกมารวมผสานเข้ากับแสงพลังสีทองทั้งไอพลังสีม่วงที่ปกคลุมอยู่รอบพุทธองค์สีทองตัวเขื่องในฉับพลัน แสงพลังทั้ง 3 ยังคล้ายจะหลอมผสานเข้ากันได้อย่างลงตัวไร้แบ่งแยก!!
ขณะเดียวกันนั้นเอง การโจมตีของหนานกงซิ่วและหลินหรูก็บรรลุมาถึงแล้วเช่นกัน
